Rachel Cohn

Rachel Cohn

Yazar
8.3/10
9 Kişi
·
24
Okunma
·
0
Beğeni
·
48
Gösterim
Adı:
Rachel Cohn
Unvan:
Yazar
Doğum:
14 Aralık 1968
''Hayatımıza giren önemli insanlar iz bırakırlar. Fiziksel olarak hayatında kalabilir ya da çıkabilirler ama hep kalbindedirler çünkü kalbini şekillendirmene yardım etmişlerdir. Bunu unutamazsın.”
Rachel Cohn
Pegasus Yayınları / E-kitap
"Tüm insanoğluna iyi dilekler dendiğini biliyorum ama ben kendimce insanoğlu kelimesini kullanmıyorum çünkü o hali ayrımcı,türcü,cinsiyetçi genel olarak kötü bir şeyci geliyor.İyi dilekler yanlızca erkekler için olmamalıydı.Kadınlar ,çocuklar ve tüm hayvanlar için geçerli olmalıydı."
"Çünkü hani mesela inekler otları çiğnerler ya? Çiğnerler,çiğnerler,çiğnerler..Yeşil çayın tadı da işte o ot çiğnemeyi bitirmiş inekle öpüşmek gibi.";)
Ben ölmüş, ölmek üzere ya da çaresiz kitaplarla takılmayı tercih ediyordum: onlara kullanılmış kitaplar diyoruz; acımasız olmak istemediğimiz sürece bir insan için asla söylemeyeceğimiz bir kelime. (“Clarissa’ya baksanıza... ne kadar da kullanılmış bir kız.”)
“O yerdeki bizim kırmızı defterimiz mi?” diye sordu bana.
O olabilir miydi? “Adın Dash mi?” dedim. Geğirdim. Ağzımın sunacağı bir saçmalık daha vardı. “Eğer evlenirsek ben Bayan Dash olacağım yani!” Kahkahalara boğuldum.
Ardından Edgar Thibaud’nun kollarında kendimden geçtiğime eminim.
Rachel Cohn
Sayfa 191 - Pegasus yayınları - tam karşılaşmalarına sevinecegim anda lily ne yapar, gegirir, evet.
Bir yerlerde sadece bana özel birinin olduğuna inanmak istiyorum. O kişi için var olduğuma inanmak istiyorum.
304 syf.
·1 günde·Beğendi·8/10
8 ve 9 arasında gidip geldiğimi belirtip yoruma başlıyorum.

David Levithan, beni korkutan bir yazar. Her Gün kitabından sonra kendime gelemediğim için sevmediğim yazarlar arasında ilk beşe girer. Rachel Cohn hakkında bir fikrim yok. Yine bir yazarla ortak yazdığı bir kitabı gördüm ama onu okuma fırsatım olmadı.

Kitap tam yılbaşına yakın okunması gereken sevimli, sıcak ama soğuk bir kitap. Karakterler çok tatlıydı. Özellikle Dash. Ama Lily hakkında hala kararsızım.
Kitap biraz hızlı ilerliyor. Fazla betimleme yok. Duygular var ama o kadar boğmuyor. Olaylar hızlı gelişip son buluyor. Tam çerezlik kitap desem yalan olmaz.

Fakat kitabın hızlı olduğunu düşünmeme rağmen pek çok satırın altını çizdim. Kitapta herkesin kendisinden bir şeyler bulabileceği şekilde ayarlanmış. Eh, bir yılbaşı kitabı okuyacaksam seçimim yine bu kitap olurdu.

Aile bağlarının atlanmamış olmasına sevindim. Lily'nin erkek kardeşi çok sağlam bir yan karakterdi. Büyükbabası bile unutulmazlar arasındaydı. Ve Dash'in arkadaşı Boomerang kitapta en sevdiğim yan karakter olmayı başardı.

Lily ve Dash, sadece birkaç sahnede yüzyüze konuşsalar da aralarındaki kimya çok net bir şekilde anlaşılıyordu. Ve bu iletişimin sadece bir defter aracılığıyla olması da kitaba ayrı bir hava katmayı başarmış. Kitabın konusu benim çok hoşuma gitti.

Ortak kitaplardaki yazar çatışmasını yaşamadığım için çok mutlu oldum. Böyle iki yazarın yazdığı kitaplarda hep bir farklılık hissediliyor. Yazarın biri yolları birleştirme çabasında iken diğeri bir anda ortamı bozmak isteyebiliyor. Fakat bu kitapta yazarların birbirine uyum sağladığını fark ettim ve benden bir artı daha kazandılar.

Sırf altını çizdiğim alıntıların çokluğu ve hepsinin de düşüncelerimi anlatmasına hayran kalarak bir artı daha verdim. Yani kitabı beğendim. Özellikle de yılın son ayına girerken böyle bir kitaba rast gelmiş olmak da muhteşem bir tesadüf oldu.

Sanırım ya ikinci kitap ya da bir yan kitap daha var. Lily ve Dash'i anlatan. Büyüsünün bozulması korkusunu yıkıp okur muyum bilmiyorum ama ilk kitabı bitirdiğimde hiç ikinci kitaba ihtiyaç hissetmemiştim. Bence hikaye tadında bitmişti.

Çerezlik, yılbaşı temalı ve sıcacık yünlü battaniye sarınıp pencereden dışarıda yağan karı seyretme huzurunu yaşamak istiyorsanız bu kitaba bir şans vermenizi tavsiye ederim.
304 syf.
·10/10
Yeni yıla girmeden hemen şunu şuraya sıkıştırayım dedim djdksd Yani pek sıkıştırmak denemez sadece tembellik yapıp bu zamana kadar bekledim o kadar.

Bu kitap yeni yıl biterken ilaç gibiydi gerçekten. O kadar tatlıydı ki, bu kadar güzel olmasını ve sevmeyi hiç beklememiştim.

Dash gibi bir karaktere o kadar aç kalmışım ki, direk saldırıya geçtim jksd.

Kitap, Noel arifesi zamanı Lily’nin abisinin ve onun erkek arkadaşı Benny’nin fikrine uyup, Strand'de ki rafların arasına, içine çeşitli görevlerin yazılı olduğu kırmızı defterini bırakması ve bu defteri Dash’ın bulmasıyla başlıyor.

Dash, Noel’den pek hoşlanmadığı ve o an için yapacak daha iyi bir şeyi olmadığı için defterdeki görevleri yapmaya başlıyor ve böylece Lily ile olan mahalleler arası iletişim başlıyor.

Mahalleler arası diyorum çünkü defteri birbirleri için bıraktıkları yer, hep tanıdıklarının çalıştıkları yerler falan. Yani pek önemli bir detay değil ama ben böyle oluşunu çok sevdim. Küçük, herkesin birbirini tanıdığı ve bildiği yerlerde geçen kitapları ve gerçekten böyle yerleri çok seviyorum. Belki İstanbul’da oturuyor oluşumun da etkisi büyüktür zira burada komşularımın bazılarının isimlerini bile bilmiyorum.

Kitap böyle çok sıkıcı ve durağan gibi gelse de, aslında gerçekten öyle değil. Çünkü kalbiniz sürekli YETER ARTIK, KARŞILAŞSINLAR! Diye çığlık çığlığa bağırırken ve Boomer’ın o hiperaktif cümlelerini okurken sıkılarak okumak imkansız gibi bir şey zaten.

Ve o karşılaşma anı geldiğinde… hissettiğiniz o, “Nasıl ya? NASIL? LİLY NAPTIN SEN?” diye haykıran iç sesiniz Dash’ten bile daha fazla hayal kırıklığına uğramışken, yani diyecek bir şey bulamıyorum. Lily için bir dakikalık saygı duruşuna kalktım.
Resmen Dash’le ilk karşılaşmalarında geğirdi, yüzüne doğru. İnanabiliyor musunuz? Djdkdjds

Hayal kırıklığına uğradım falan diyorum ama oraları okurken gülmekten de kendimi alıkoymadım. Böyle de koca yürekliyim işte.

Kısaca, çok eğlenceli, komik ve müthiş bir kitaptı. Lily ve Dash’ın, özellikle Dash’ın yazdığı şeyler, sizi gülümseten ve içinizi sıcak yapan güzelliğe ve çekiciliğe sahipken, Boomer’ın olduğu bölümler sizi sesli güldürecek kadar komikti.
Yani her şeyiyle benim için yazılmış gibiydi.

Karakterlere sarınım değinmeme gerek yok bile.

Dash alaycı ama ukala değildi, zekiydi, komikti, intihara meyilli değildi ama sanırım nasıl bir ruhaniyeti olduğunu tarif edemeyeceğim için anlamanız için en uygun tanımlama bu olur, hafif intihara meyilliydi ve Boomer ile birbirlerine o kadar zıtlardı ki, bu onu daha çok sevmeme neden oluyordu. Çünkü Dash bilemiyorum, sıcakkanlı birisi ya da konuşkan birisi değildi ama dışarıdan baktığınızda, bu insandan bana zarar gelmez, iyi dersiniz ya, öyle biriydi işte. Boomer’a sen benim insanlığa olan inancımı ayakta tutuyorsun dediğinde, sanki Boomer onun sadece bir arkadaşı değildi de, yaşamak için ihtiyaç duyduğu oksijen gibi hissettirmişti ve onların dostluğunun sıcaklığını böyle derinden hissetmek beni çok mutlu etti ve gülümsetti.

Ayrıca Lily Dash için, “Evet, Dash fazlasıyla alaycı bir tipti ama yine de yüzüne baktığınızda orada duran o sıcak şefkati görebilirsiniz,” diye tanımladığında, zihnim de Dash çok güzel bir yansıma yaptı.

O an, “o benim karakterim,” dedim sanırım.

Evet, Dash ve Boomer’ı sıcak kitap karakterleri aileme dahil ettim.

Lily, Langston falan da çok sevimliydi ama… Dash ve Boomer hepsini ne yazık ki gölgede bıraktı. Özür dilerim Lily.

Esin’in de dediği gibi bu kitabı kar manzarası eşliğinde, yılın bu zamanları okuyabilirsiniz ama eğer kar yağmıyorsa ve manzaranız pek hoş değilse, odanız da iş görecektir djdkfjd. Veya otobüs, size kalmış tamamen.

Eğer Dash gibi karakterleri seviyorsanız, saldırın!!

Dipnot: Sevgili Levithan, seninle tanışma zamanımızın geldiğini düşünüyorum, iki tane ortak yazdığın kitabı okudum ve sıra sadece sende. Her gün'ü seven biriyle karşılaşmamış olsam da... sanırım bu kitaptan sonra senin için riske gireceğim. jdkdfj Bekle beni.
304 syf.
·2 günde·10/10
Noel yaklaşırken kardeşinin artık bir sevgili bulması gerektiğini düşünen Langston, eline Lily'nin(kardeşinin) kırmızı defterini alıyor ve içine bu defteri bulan kişinin uyması için bazı talimatlar yazıyor. Kütüphanede kitapların arasına bıraktığı bu defteri ise Dash buluyor. Dash de etrafındaki herkes tarafından alaycı ve garip bir çocuk olarak değerlendirildiği için sıfatlarının hakkını vererek o da bu oyuna katılıyor. Lily'ye yeni talimatlar yazıyor ve böylece defter sayesinde birbirleriyle konuşmaya başlıyorlar. Karakterleri birbirine tamamen zıt olmasına rağmen, düşünceleri bir yapboz parçası gibi birbirini tamamlıyor.

Lily Noel günlerine bayılan, ailesiyle ilişkisi mükemmel olan, etrafına neşe saçan bir kız. Dash ise Noellerden nefret eden, birbirlerinden ayrı olan anne ve babasıyla pek de güzel ilişkisi olmayan, kendini kitaplar, sessizlik ve yalnızlık üçlemesinde huzurlu hisseden bir tip.
Kitapta en beğendiğim kısım, Lily'nin ya Dash benimle yüz yüze görüştüğünde beğenmezse, düşüncelerimle konuştuklarım birbirine uyuşmazsa diye endişelenmesiydi. Klavyede veya defterlerde düşüncelerini konuşturan kişilerin ortak sorunudur bu. Yüz yüze olan ilişkilerde kendimizi tam olarak ifade edemez, doğru kelimeleri kısıtlı süre içinde bir ara getiremeyiz bazen. Biz diyorum çünkü ben de o bahtsız insanlardan biriyim.

Genel olarak kitap güzeldi. Kitap seven karakterlerin olması çok daha güzeldi. Okurken yormayan, kafa dağıtmak için okunabilecek çerezlik bir kitap.
304 syf.
·8/10
Dash ve Lily bir defter aracılığıyla iletişimde kalmalarına rağmen birbirlerini tanıyorlarmış gibi birbirlerine güçlü bir bağ ile bağlandılar. Aslında yazarak duyguların nasıl da karşı tarafa geçtiğini en iyi şekilde anlatmayı başarmış kitap. İki karakterin bakış açısıyla anlatıldığı için iki tarafında hislerini okuyabiliyoruz. Onların bu komik, trajik ve bir o kadar da meydan okumayla dolu hikayesini okurken sanki yılbaşı müzikleri çalınıyormuş gibi hissedeceksiniz. Karakterlerden favorim Boomer. İyi bir dost, neşeli bir insan. Kitap okumuyorsunuz da yeni yıl filmi izliyormuşsunuz gibi.

Yazarın biyografisi

Adı:
Rachel Cohn
Unvan:
Yazar
Doğum:
14 Aralık 1968

Yazar istatistikleri

  • 24 okur okudu.
  • 15 okur okuyacak.