Hakkında
Robert Patrick Murphy Amerikalı bir ekonomist, müşavir, yazar ve podcaster. Murphy şu anda Texas Tech Üniversitesi'ndeki Serbest Pazar Enstitüsünde (FMI) Araştırma Yardımcısı Profesördür. Bağımsız Enstitü, Seçim: İşbirliği, Kurumsal ve İnsan Hakları ile ilgili son çalışmaları da dahil olmak üzere sayısız kitap yazmış ve ortak yazmıştır. Halihazırdaki araştırması, iklim değişikliğinin ekonomisi ve asgari ücretlerin etkisi üzerine odaklanmaktadır. Ayrıca, ev halkı için yüzlerce ekonomi makalesi yazmış ve Fox Business ve CNBC gibi yayınlarda çok sayıda radyo ve televizyon röportajı yapmıştır. Murphy, Ludwig von Mises, Nobel Ödüllü Friedrich Hayek ve Murray Rothbard geleneğini takiben, Avusturya Ekonomi Okulu'nun savunucularından biridir.
Ünvan:
Ekonomist
Doğum:
23 Mayıs 1976
Okurlar
3 okur beğendi.
87 okur okudu.
5 okur okuyor.
59 okur okuyacak.
6 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 11.0
Erkek% 89.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Toplu taşıma rezilliğinin sebebi:Siyaset
Sorun, devletin ve özel sektörün yarattığı sonuçlar arasındaki farkı hesaba katmaması. Metroya kendini zorla atan bu ferasetsiz insanlar, uçağa binerken aynı şekilde davranmıyorlar. Keza sinema salonları, koltuklar bir kez doldu mu bilet satışını durdurur. Bunun sebebi o kadar aşikârdır ki, dile getirilmesi bile aptalca gelir insana. Özel işletmeler, müşterilerinin mutlu bir deneyim geçirmesini (aldığı hizmetten memnun kalmasını) ister. Bu nedenledir ki müşterilerini burun-buruna istiflemeye çalışmaz.
Bu tür mütalâalar Amerika'nın "kamu" metro sistemlerini idare eden bürokratların boyunu ne yazık ki aşıyor. Herşeyden önce, bu sorunu halletmek New York belediye başkanının ve alt kadrosunun ne işine yarar ki? Yolcu kapasitesini artırmak için ilâve istihdama gitmek (ve/ veya altyapıyı elden geçirmek) muhtemelen milyonlarca dolara mal olur. İlave nakit ise ya bilet ücretlerinden ya da genel gelirlerden [bütçeden] gelmek durumunda. Her iki hâlde de büyük bir siyasi muhalefet oluşur. Peki ne için? Bir dahaki belediye seçimleri, metronun en yoğun saatlerinde yaşanan izdiham üzerinde mi dönecek sanki?
Sorun parasızlık değil, devlet yardımlarının bir bağımlılık kültürü yaratması ve fakirliği fiilen kalıcı hâle getirmesi. Refah politikası uzmanı Robert Rector meseleyi şu şekilde ortaya koyuyor: Son otuz yıldır var olagelen refah sistemi en iyi şekilde, iki çocuklu her bekâr [yalnız yaşayan] anneye devlet tarafından keşide edilen ve ortalama 8.500 $ ilâ 15.000 $ arasında değişen bir imkân anlamına gelen bir "ödeme çeki" sunan bir sistem olarak ifade edilebilir. Annenin devletle bir mukavelesi bulunuyordu. "Çek"lerini iki şartı yerine getirdiği müddetçe almaya devam edebiliyordu: 1) Çalışmamalıydı 2) Çalışan bir erkekle evlenmemeliydi.
Reklam
Reklam