Sabir Yücesoy

Sabir Yücesoy

YazarÇevirmen
8.4/10
1.851 Kişi
·
6.303
Okunma
·
1
Beğeni
·
30
Gösterim
Yazara henüz alıntı eklenmedi.
Dünyada satış rekorları kıran bir kitabın Türkiye de değerinin yeterince bilinmemiş olması ne kadar üzücü. Hele ki felsefe yapmaya bayılan bir milletken... Felsefeye ilgi duyan fakat nereden başlayacağını bilemeyenler için harika bir seçim.
Sofie gibi her sabah uyandığımızda posta kutusunda bulduğumuz notlarla kendimizi aramaya, gerçeği bulmaya çıktığımızda varacağımız nokta neresi olurdu ki acaba?
En başta söylemek istiyorum felsefeye ilgi duyan ve felsefeyi merak eden herkes mutlaka okusun, başkalarına okuttursun!! Felsefe hakkındaki tüm bilgilere bu kitap sayesinde ulaşabilirsiniz. Helenistik dönem, ilk çağ doğa filozofları, varoluşçuluk, materyalizm, Freud, Darwin, Karl Marx, Kierkegaard, Hegel, romantik çağ, Hume, Kant, Locke, Descartes ve daha niceleri... Bu saydığım kişiler ve terimler hakkında detaylı bilgiler bulunmakta kitapta. Kitabın kurgusuna yorum yapmıyorum bile. Kelimenin tam anlamıyla: MÜKEMMEL. Kısacası herkesin okumasını istediğim nadir kitaplardan. Bu arada kitabın sonunda çok şaşıracaksınız benden söylemesi.
Okuduğum en güzel kitaplardan birisiydi diyebilirim.
Kitabın iki güzel tarafı var. Birincisi Felsefe gibi zor bir alanı insanlara yalin ve anlaşılır bir dil ile anlatması...
Yani kitapta felsefenin doğduğu yillardan gunumuze kadarki tarihsel gelişimi anlatılıyor ama hiç de sıkıcı ve yorucu değil.
İkincisi de kitap felsefeyi anlatırken Sofie adlı genç bir kizin hikayesini de anlatıyor. Felsefeyi anlatırken bu kadar güzel bir de olay örgüsü oluşturmak yazarın kalitesini ortaya koymuş.
Çok güzel bir kitapti
Kitap için söylemek istediğim son şey de
Kesinlikle HERKES OKUMALI!
Herkese iyi okumalar dilerim :)
"Felsefe hayatın ta kendisidir."
Nasıl ki hayatımız ilk dönemlerinden bu yana giderek karmaşık hale geldiyse felsefe tarihi de aynı süreci yaşadı fikri sabitlenir. Her yeni gelen zaat fikir üstüne fikir üretir, fikirleri değiştirir, düşünceler üzerinde toplama çıkarma yapar... Neticede düşünme eylemi durmaksızın devam ettirilir ki bu akıl sahibi canlılar için bir zorunluluktur.
Kitabı bitirebilecek miyim acaba? düşüncesiyle zaman zaman karamsarlığa kapılsam da bir şekilde kitap bitiverdi. Bittiğinde ise fark ettiğim şey odanın zeminini inceliyor olduğum. Pek çok bilgi aklınızda gelip gider, düşünecek çok şeyiniz olduğunu anlayıp yeniden ve yeniden sorgulama işine girersiniz
küçük Sofie' miz gibi.
Kılıktan kılığa bürünen Sayın Filozof' tan gelmiş birçok felsefe dersi mektubuyla yolunu bulmaya çalışır Sofie. Olaylar olayları, düşünceler düşünceleri izler. Öğrencimizin hayatı da giderek gerçek anlamını bulmaya başlar.
# Biz de yıldız tozuyuz. Tekrar boşluğa karışmadan yaşamımızın amacını ve ne kadar anlamlı olduğunu bilme umuduyla...
Seneler önce okuduğum bir kitap...İnsan bu kitabı okuduktan sonra daha derin düşünüyor ve kim olduğunu sorguluyor... Belki de sandığımız kişi değiliz...:)
Kitabımız, felsefenin başlangıcından günümüze kadar olan tüm tarihçesini konu alan bir romandır. Uzun, ağır, karmaşık felsefi konuları roman türüne uyarlamayı ustaca başarmış olan yazar, bu uzun ve çetrefilli konuları okurun merakını had safhaya çıkaran kurgusal olaylarla, daha kolay anlaşılmasını sağlayacak ikili diyaloglarla ve betimlemelerle satırlara dökmüştür.

Sofie Amundsen bir gün posta kutusunda kendi adına gönderilmiş gizemli bir zarf bulur. Zarfın içerisinde yalnızca tek bir soru yazılıdır: "Kimsin sen?" Ve bundan sonra, tüm varlığı, görünen yüzünden daha farklı algılamasını sağlayacak olan mektuplarla uzun bir "felsefe kursu"na başlayacaktır. Sofie artık evreni kendi dünyasından, bilinciyle ve düşüncesiyle seyredecektir.


Alman şair Goethe: "Üç bin yıllık geçmişinin hesabını yapamayan insan, günü birlik yaşayan insandır." der

Evet, bin yıllardır süre gelen, sistematik bir şekilde işleyip günümüze değin uzanan, insanoğlunun düşünsel çabasını konu alan böyle değerli ve eşine az rastlanır türde, ve aslında Sofie aracılığıyla "bilgiyi seven" herkes  için yazılan bu "mektup" posta kutunuzda sizi bekliyor. Vakit kaybetmeden size kendinizi, varlığınızı ve en önemlisi "var olan"ın ne olduğunu sorgulatacak mektuplarınızı size en yakın posta kutunuzdan (kitapçınızdan) hemencecik temin etmenizi şiddetle tavsiye ediyorum.

kesinlikle çok seveceksiniz...
Okumaya yeni başladım bu iki kitap duygu ve düşünceleri pekiştiren en iyi iki eserdir.
Tarihin eski dönemlerine iz süren felsefe günümüzdeki yeri herkes aynı söz hakkına sahiptir cümlesiyle farkını korumaktadır. Eski dönemlerde bildiğiniz üzere akla gelen her fikir paylaşılmıyordu ya da insanların kendilerini savunmak gibi bir lüksü yoktu. Kendini savunmaya çalışan her vatandaş acı bir şekilde idam ediliyordu. Şimdiki dönemde fikrimizi belirtmek bir o kadar kolay ama hiç bir etki altında olmadan duru ve sade düşüncelerimizle. İstiklal mahkemelerinden sonra yerini adalet adlı hüküme bırakan idamın en dayanılabilir tarafıydı felsefe.

Eski dönemle şimdiki dönem arasındaki en önemli ayraç insanlar ve ruhsal baskıdır. Eski dönemde insanlar sözlerinin sonunun ölüm olacağını bilselerde felsefi düşüncesini dile getirmekten çekinmiyordu; şimdi ne oluyor peki? Kendi düşüncelerimizin felsefi olarak ifade edilmesinin sonunda özgürlük olsa bile buna yeltenmiyoruz. Ruhsal baskı bence daha çok korkuya maruz kalındığında kendini belli eden üzücü bir durum oluyor.

Ne düşünüyorsunuz bu konu hakkında? Sizce de tarihdeki olaylar ve insanlar daha özgüvenli değiller miydi? Eskiden olan özgüven kötü amellere kullanılıyordu belki ama elbette ele alınabilen doğru tarafları da vardır. İki duvar hayal edin biri önünüzde, biri arkanızda; birinde bir anlık ucu ölüm olan konuşma, diğeri ömür boyu haksız yere susup yaşamayı renklendiriyor. Hangisini seçerdiniz?

Bu, bir ay önce aklıma yazıp ele geçirme fırsatı kolladığım kitabı hangi yoldan anlatsam da beni anlayıp kendilerini sorgulasalar dediğim eser yerini en iyi tarihe adalet felsefesine yazdırmıştır. Benim bu saatten sonra incelemeden anladığım şey okuduklarımın özetini fikirsiz ve felsefesiz dile getirmek yerine sadece çarpıcı sahnesinden girip fikir ve duygularıma yön vermektir. Şimdi dersiniz bazılarınız; bir kitap okuyarak nasıl bu kadar değişip, yazabiliyor, diye ama ben okuduğum kitaplarda psikolojimi inceleyip, kendimi özete değil incelemeye; yani kendime verdim. İnsan kendini değiştiremez ama düşünce, fikir ve karalarını değiştirebilir bu da eşittir olgunluk demektir.

Kitaba yeni başladım, okuduktan sonra ve okumadan önce yazdığın incelemede dağlar kadar fark oluyor; bunun en iyi ve yaralı nedeni yaralı olanı değil uygun olanı belirlemek ve yolun sonunu görene kadar adım atmaktır. Başta bir ay önce Konya Karatay Ünüversitesi' nde rol alan felsefe adlı sunuma adımı yazdırmamla başladı. Bu yılın sonunda elde ettiğim başarı belgelerimle kendimi en uygun hedefe oldaklamak olacak. Dört yılımı her ayrı başarı ile zirveye taşıdım. Yolun sonuna yaklaştım ve daha güzeli girebileceğim en iyi ortam başarı ortamı değil, kendini ifade edip kademe kademe yükselen bir ortamda olmam olacak. Bu yaptığım felsefe ve insan adlı sunumdan sonra kendimi alıştırabildiğim en iyi durum oldu, keşfedebildiğim felsefe kitaplarını okumaya başladıktan sonra görmezden gelip farkedemeyen beni ve görmeden atladığım fikirlerimi yazmaya başladığım kitabımda belirttim.

Michel de Montaigne, Denemeler kitabından sonra Sofie' nin Dünyası beni tamamen hedefe odakladı. Ailevi ve psikoloji üzerinde yazmaya başladığım ilk kitabımda şimdiki konum felsefe olarak değiştirdim. Son 430 yılın en iyi deneme ve deneyimlerini veren bu iki kitap benim kendimi keşfetmeme yettiyse size neden yetmesin? Önce Montaigne' ni tercih ettim, düşünceleri ve fikirleri okudum daha sonra Sofie' yi tercih ettim bu da konum başlığından sonra kısa bir ders hikayesiydi benim için. İnsan en iyi kendi kendine örnek olur ve yaptıklarıyla alabildiği en iyi tecrübeye sahipti. Üzerinde durmak istedim çünkü biriyle fikirlerinizi köpürtüp diğeriyle duygularınızı durulayacaksınız.

Umarım kelimelerim sizi sıkamamıştır ve biliyorum benden daha olgun da düşünebilirsiniz. Kendimde edindiğim bu örnekler kendini keşfedemeyen insanlar için yaralı olabilir belki. İyi okumalar diliyorum.
Bu kitap benim hemen hemen 6 ayım..
Şimdi nasıl ve neden diye soruyorsunuz. Bu kitap ben daha lise 3. Sınıfta iken felsefe öğretmenimiz tarafından öğrencilere zorunlu olarak okutulmuştu. Ancak bilirsiniz sorularla, sorgularla dolu bir kitap. İnsan meraklı bir yapıya sahiptir evet ancak konu bu kitap olunca çoğu kişi ön yargılıydı. Ateizim kitabı falan diyorlardı :) tabi o zaman anlamıyoruz, kitabı okumak bile istemiyoruz. Kitabı okumaya başladıktan sonra kitaptaki soruları aileme sordum. Cevap veremeyince ise olanlar oldu "Okuma böyle şeyleri irdeleme" dediler. Hatta "Gelip hocanla konuşalım bu nasıl kitap okutmayın" diyen ailelerde varmış. Okuma zorunluluğumuz ise şu kitaptaki en ince ayrıntıya kadar bilmekti.. Ahh o ayrıntılar.

Sofie'nin kedisinin ismi, Albertonun şapkasının rengi, kilisede üstüne giydiği hırkaya verilen isim, Sofiye gelen ilk postanın kartının ne renk olduğu ve posta kutusunun ne renk olduğu, gelen kartların 3.sünde hangi sorunun yazdığı, felsefecilerin düşünce yapıları ve daha bunlara dair birçok soru tek cevap okumak istemiyorum..

Ancak bitirdikten sonra iyi ki dedim iyi ki okumuşum, evet okumak istemiyordum. Ve bitirmem 6 ayımı almış. Ancak ben sorgulamayı öğrenmişim. Araştırmışım ve iyi ki araştırmışım benimsediğim dini savunmak için pek bilgiye sahip değilmişim bunu gördüm. Sorulan sorulara cevap vermeyi öğrendim. Bu kitabı çok inceledim ancak en kötü kısım ise öğretmenimiz söylediği gibi hiç bir soru sormamıştı. Ne kitapta sorgulanması gereken soruları ne de ayrıntıları ve özeti bazen olmadık anda aklıma albertonun şapkasının rengi gelmiyor değil...

Buda böyle bir anımdır.Okumaya değer gördüyseniz ne âlâ zamanınız için teşekkürlerimi sunarım.
Bazı yazarlar, bazı kitaplarıyla bir anılır. Bu durum, yazarın diğer kitaplarının daha geç keşfedilmesine, belki de hiç keşfedilememesine neden olabilmektedir. Sofie'nin Dünyası ile büyük bir üne kavuşan Jostein Gaarder'in durumu, anlatmaya çalıştığım şeye en iyi örneklerden biridir.

İskambil Kağıtlarının Esrarı, fantastik, sorgulayıcı, sürükleyici, ağızda ve dimağda muazzam bir tat bırakan sıra dışı bir roman... Daha doğrusu felsefi bir masal olarak da tanımlayabiliriz.

Hangi yaşta, hangi yılda, hangi konumda olursanız olun bu kitabı açıp okuyabilirsiniz. Çünkü Gaarder'in sorguladığı konular zamanın çok ötesinde, varoluşla ilgili konular... Bu kitabın baş karakteri de Sofie'nin Dünyası'nda olduğu gibi yine bir çocuk... Zaten iki kitabı da okuyanlar, kitaplar arasında pek çok benzerlik bulacaktır. Ancak Sofie'nin Dünyası daha çok Felsefeye giriş niteliğinde, öğretici bir kitaptı. İskambil Kağıtlarının Esrarı'nda ise felsefe, gerçekten de sıra dışı bir kurgu ile paketlenip sunulmuş adeta... Kitap boyunca, sayfaları birbiri ardına çevirip bir sonraki bölüm için sabırsızlanıyorsunuz...

Kimi zaman semboller çıkıyor karşınıza, kimi zaman masal kahramanları, kimi zamansa gerçek insanlar ve gerçek ilişkiler... Fonda ise kimi zaman masal dünyasının renkli coğrafyası, kimi zamansa Norveç'ten Yunanistan'a uzanan Avrupa'nın renkli coğrafyası eşlik ediyor size...

İskambil Kağıtlarının Esrarı'nı dinlenmek için okuyun, öğrenmek için okuyun, mutlu olmak için okuyun ya da merak ettiğiniz soruların cevabını bulmak için okuyun... Kısacası, kendinize bir sebep yaratın ve bu kitapla mutlaka tanışın... Keyifli okumalar...

Yazarın biyografisi

Adı:
Sabir Yücesoy
Unvan:
Yazar

Yazar istatistikleri

  • 1 okur beğendi.
  • 6.303 okur okudu.
  • 371 okur okuyor.
  • 4.618 okur okuyacak.
  • 690 okur yarım bıraktı.

Yazarın sıralamaları