Saltıkov Şçedrin

Saltıkov Şçedrin

Yazar
8.0/10
9 Kişi
·
40
Okunma
·
6
Beğeni
·
769
Gösterim
Adı:
Saltıkov Şçedrin
Tam adı:
Mihail Yevgrafoviç Saltıkov-Şçedrin
Unvan:
Rus roman yazarı
Doğum:
Spas-Ugol, Tver, 27 Ocak 1826
Ölüm:
Petersburg, 10 Mayıs 1889
Kont Mihail Yevgrafoviç Saltıkov-Şçedrin, takma adı N. Şçedrin,(Rusça: Михаил Евграфович Салтыков-Щедрин. Saltıkov-Şedrin olarak okunur), (27 Ocak 1826, Spas-Ugol, Tver-10 Mayıs 1889, Petersburg), Rus edebiyatının en büyük yergi ustalarından sayılan radikal eğilimli romancı.

Taşralı soylu bir ailenin çocuğuydu; çocukluğunda annesinin köylülere karşı acımasız tutumuna tanık oldu. Bunu sonradan en önemli yapıtlarından olan ve kasvetli çocukluk yıllarını dile getirdiği Poşehonskaya Starina'da (1887-89; Poşehona'daki Eski Günler) anlatacaktı. 1838'de Çarskoye Selo'ya, yüksek devlet görevlileri yetiştiren Çarlık Lisesi'ne gönderildi. Şiir yazmaya da orada başladı. Rusya'nın bürokratik yönetimine karşı çıkarak Petersburg'daki devrimci çevreye katıldı ve eleştirmen Vissarion Belinski'yle tanıştı.

1847'de radikal eğilimli Sovremennik ve Oteçestvennye zapiski dergilerinde eleştiriler yazmaya başladı. Zaputannoye delo (1848; Karmaşık Bir İş) adlı öyküsünde, Fransız ütopyacı sosyalistlere duyduğu yakınlığı dile getirdiği için Vyatka'ya (bugün Kirov) sürüldü; orada serbest bırakıldıktan sonra, yeniden edebiyat çalışmalarına döndü. 1855'te Petersburg'a döndükten sonra, Vyatka'daki bürokratları yeren Gubernskiye oçerki başlığıyla bir araya getirdiği yergili hikâyeleri radikal şair Nikolay Nekrasov'un yönettiği Sovremennik dergisinde yayımlandı ve büyük başarı kazandı. 1857'de Rus tüccarlarını konu alan tek komedisi Smert Pazuhina'yı (Pazuhin'in Ölümü) yazdı; oyun ancak ölümünden sonra 1893'te sahnelenebildi.

Saltıkov 1858'den sonra Ryazan ve Tver'de vali yardımcılığı ve Penza, Tula ve Ryazan'da vergi dairesi müdürlüğü yaptı. 1862'de devlet görevinden ayrılarak kendini tümüyle edebiyat çalışmalarına verdi.

Sovremennik'in yayın yönetmenliğine getirildi ve Nikolay Nekrasov'la birlikte Oteçestvennye zapiski dergisini çıkardı. Nekrasov'un ölümünden sonra (1878) sonra bu görevi tek başına üstlendi. Giderek daha eleştirel bir havaya bürünen ve acımasız bir gazeteci üslubuyla kaleme aldığı yapıtlarında, Rusya'daki yüksek devlet görevlilerini hedef aldı; İstoriya odnogo goroda (1869-70; Bir Kasabanın Tarihi), Gospoda Taskentkıy (1870) ve Pompaduri i pompadurşi (1863-74; Bay ve Bayan Pompadurlar). Son yapıtları arasında, toprak sahibi köklü bir ailenin çöküşünü ele alan Gospoda Golovlyovi (1876; Golovlev Ailesi) adlı romanıyla keskin toplumsal eleştiriler içeren Skazki dlya vzroslih (1880-85; Büyükler İçin Masallar) sayılabilir.
Gündelik yaşam kaygısı bütün edepsizliğiyle, çırılçıplak gelip dayattı kendisini, öylesine inatla, öylesine arsızca dayattı ki, giderek bütün düşünceleri, varlığı bununla doldu.
Saltıkov Şçedrin
Sayfa 46 - Öteki Yayınevi
Bazen ister istemez başkasının çaldığı düdüğe göre de onyamak gerekiyor!
Saltıkov Şçedrin
Sayfa 243 - Öteki Yayınevi
Kişilikleri zayıf insanların hayatlarını çevreleyen dış duvarlar onların üzerlerindeki yükü hafifletir. Güç anlarda içgüdüsel olarak bu duvarlara dayanır ve orada kendilerini haklı çıkaracak gerçekler bulurlar.
Saltıkov Şçedrin
Sayfa 236 - Öteki Yayınevi
Fransa'da ikiyüzlülük eğitimle oluşturulur, "iyi bir terbiye"nin gereklerinden sayılır... Bir Fransız burjuvası için dünya, iki ikiyüzlünün karşılıklı diyaloğundan oluşan bitmek bilmez bir oyunun oynandığı kocaman bir sahneden başka bir şey degildir.
Kısacası ne yandan bakılsa durum değişmiyordu: Hayatla bütün hesaplar görülmüştü.Yaşamak hem acı vericiydi hemde gereksiz; gerekli olan tek şey, ölümdü ama işte bu gerekli tek şey de bir türlü gelmek bilmiyordu. Ruh kendisini böylesine candan arzu ederken,ölümün cilveler yaparak şımarıkça gelişini geciktirmesinde alçakça bir ihanet vardı sanki...
Saltıkov Şçedrin
Sayfa 387 - Öteki Yayınevi
Yaşarken kimsenin değer vermediği Pavel Vladimiriç'e ölünce herkes acımaya başlamıştı... Kimi, rahmetlinin saflığından yararlanarak vaktiyle ona kazık attığını hatırlayıp yazıklanıyordu... Oysa o "tertemiz" insan bugün yaşıyor olsaydı yine yapacaklarını yaparlardı ona: Hadi çocuklar davranın! Enayi kısmını soymamak günahtır!
Hayatı boyunca "aile" sozcüğü dilinden düşmemişti; aile adına kimilerini cezalandırmış, kimilerini ödüllendirmişti; aile adına kendini her şeyden yoksun bırakmış, kendine işkence etmiş, hayatını hayat olmaktan çıkarmıştı, oysa şimdi birdenbire kendisinde özellikle olmayan şeyin aile olduğu ortaya çıkıvermişti.
İnsan bazen erişilmeze erişmeye, varılmaza varmaya çalışır.
Böylece de ya pişmanlığa ya da kadere gömülür.
110 syf.
·3 günde·Beğendi·8/10
M.E.Saltikov-Şçedrin soylu bir Aileden gelme bir yazar .Rusya'da köleliğin hüküm sürdüğü bir zamanda kölelere sahip bir ailede yetişmesine rağmen her zaman karşı oldu kölelik kurumuna, nefret etti.Buda yazdığı eserlerde kendini gösteriyor zaten.
Bilge Kayabalığı adlı eseri bir nevi büyüklere masallar.Bunu tercih etmesinin sebebi ise Çar'ın sansüründen kurtulmak içindir. Dönemi oldukça akıllıca eleştirmiş yazar bunu yaparken hayvanlardan güç almış.
Masallarında iki güç belirir emekçi halk ve onu sömürenler. .
Ben çok severek okudum ve tavsiye ederim .Diğer kitabı Toprak sahibi köklü bir ailenin çöküşünü anlatan Golovley Ailesi adlı eserini dr mutlaka okumak istiyorum.
392 syf.
·Beğendi·8/10
Sçedrin, Golovlev Ailesi' nde Burjuva sınıfını iğneleyen ve bizzat yaşatan bir eser olmanın yanı sıra okuduğunuzda ilginç bir şekilde sizi içine doğru çekiyor. Betimlemeleri ve ruhsal çözümlemeleri ise tek kelimeyle muazzam.
110 syf.
·2 günde·Puan vermedi
@helikopteryay sayesinde yine bilmediğim ve okuduktan sonra hayranlık duyduğum cesur bir kalemle tanıştım : M. E. Saltıkov - Şçedrin.
.
Çevirmenin notunu ve yazarın hayatını okumadan önce masalları okumaya başladım. Ve her biri sonrası :" Böyle bir cesaretin mutlaka bir esareti olmuştur." dedim. Evet olmuş. Yasaklanmış, sansürlenmiş, kovulmuş. Dili yasaklansa dahi yazmaya ve anladığım kadarıyla doğru bildiğini söylemeye devam etmiş.
.
İnsanların içinde gördüğü her türlü kötülüğü hayvanları kullanarak ve masallaştırarak anlatmış. Söylemek istediği şeyleri ve eleştirileri, hicap duyduğu her şeyi bu yolla aktarmış. .

Eğer benim gibi insanların yazıldığı ve sert bir şekilde insanın eleştirildiği eserleri seviyorsanız "Mutlaka tanışın" cümlesini gönülden kurduğum bir önerim olsun bu eser size. .

Huzur hiçbirimizden ayrılmasın. Bizlerin masalları güzel olsun, güzel bitsin
.

Yazarın biyografisi

Adı:
Saltıkov Şçedrin
Tam adı:
Mihail Yevgrafoviç Saltıkov-Şçedrin
Unvan:
Rus roman yazarı
Doğum:
Spas-Ugol, Tver, 27 Ocak 1826
Ölüm:
Petersburg, 10 Mayıs 1889
Kont Mihail Yevgrafoviç Saltıkov-Şçedrin, takma adı N. Şçedrin,(Rusça: Михаил Евграфович Салтыков-Щедрин. Saltıkov-Şedrin olarak okunur), (27 Ocak 1826, Spas-Ugol, Tver-10 Mayıs 1889, Petersburg), Rus edebiyatının en büyük yergi ustalarından sayılan radikal eğilimli romancı.

Taşralı soylu bir ailenin çocuğuydu; çocukluğunda annesinin köylülere karşı acımasız tutumuna tanık oldu. Bunu sonradan en önemli yapıtlarından olan ve kasvetli çocukluk yıllarını dile getirdiği Poşehonskaya Starina'da (1887-89; Poşehona'daki Eski Günler) anlatacaktı. 1838'de Çarskoye Selo'ya, yüksek devlet görevlileri yetiştiren Çarlık Lisesi'ne gönderildi. Şiir yazmaya da orada başladı. Rusya'nın bürokratik yönetimine karşı çıkarak Petersburg'daki devrimci çevreye katıldı ve eleştirmen Vissarion Belinski'yle tanıştı.

1847'de radikal eğilimli Sovremennik ve Oteçestvennye zapiski dergilerinde eleştiriler yazmaya başladı. Zaputannoye delo (1848; Karmaşık Bir İş) adlı öyküsünde, Fransız ütopyacı sosyalistlere duyduğu yakınlığı dile getirdiği için Vyatka'ya (bugün Kirov) sürüldü; orada serbest bırakıldıktan sonra, yeniden edebiyat çalışmalarına döndü. 1855'te Petersburg'a döndükten sonra, Vyatka'daki bürokratları yeren Gubernskiye oçerki başlığıyla bir araya getirdiği yergili hikâyeleri radikal şair Nikolay Nekrasov'un yönettiği Sovremennik dergisinde yayımlandı ve büyük başarı kazandı. 1857'de Rus tüccarlarını konu alan tek komedisi Smert Pazuhina'yı (Pazuhin'in Ölümü) yazdı; oyun ancak ölümünden sonra 1893'te sahnelenebildi.

Saltıkov 1858'den sonra Ryazan ve Tver'de vali yardımcılığı ve Penza, Tula ve Ryazan'da vergi dairesi müdürlüğü yaptı. 1862'de devlet görevinden ayrılarak kendini tümüyle edebiyat çalışmalarına verdi.

Sovremennik'in yayın yönetmenliğine getirildi ve Nikolay Nekrasov'la birlikte Oteçestvennye zapiski dergisini çıkardı. Nekrasov'un ölümünden sonra (1878) sonra bu görevi tek başına üstlendi. Giderek daha eleştirel bir havaya bürünen ve acımasız bir gazeteci üslubuyla kaleme aldığı yapıtlarında, Rusya'daki yüksek devlet görevlilerini hedef aldı; İstoriya odnogo goroda (1869-70; Bir Kasabanın Tarihi), Gospoda Taskentkıy (1870) ve Pompaduri i pompadurşi (1863-74; Bay ve Bayan Pompadurlar). Son yapıtları arasında, toprak sahibi köklü bir ailenin çöküşünü ele alan Gospoda Golovlyovi (1876; Golovlev Ailesi) adlı romanıyla keskin toplumsal eleştiriler içeren Skazki dlya vzroslih (1880-85; Büyükler İçin Masallar) sayılabilir.

Yazar istatistikleri

  • 6 okur beğendi.
  • 40 okur okudu.
  • 4 okur okuyor.
  • 26 okur okuyacak.