Zygmunt Bauman

Zygmunt Bauman

Yazar
8.4/10
369 Kişi
·
1.130
Okunma
·
308
Beğeni
·
9.911
Gösterim
Adı:
Zygmunt Bauman
Unvan:
Sosyolog, Filozof ve Yazar
Doğum:
Poznan, Polonya, 19 Ekim 1925
Ölüm:
Leeds, İngiltere, 9 Ocak 2017
Zygmunt Bauman, 19 Ekim 1925'te Polonya Poznan'da doğdu. Sosyolog ve filozoftur. Postmodern felsefenin hem sosyoloji alanında uyarlanmasını hem de genel kuramsal düzeyde sağlıklı bir şekilde değerlendirmesini ortaya koyan yapıtlarıyla tanınmaktadır.

Zygmunt Bauman, II. Dünya Savaşı patlak verene kadar, Polonya-Poznan'da yaşamını sürdürmüştür. Daha sonra Sovyetler Birliği'ne taşındı ve savaşın ardından Varşova Üniversitesi'nde doktorasını yaparak Doçentlik sınavını verdi.1954'ten itibaren aynı üniversitede Sosyoloji dersleri verdi. 1968 yılında Polonya Komünist Partisi'nden ayrıldı. Aynı yıl, politik nedenlerden dolayı sosyoloji prefesörlük unvanını kaybetti. İsaril'e göç etmek zorunda kaldı. 1971 yılında Bauman, Büyük Brintanya'nın çağrısı üzerine, Leeds Üniversitesi'nde yeniden sosyoloji kürsüsüne sahip oldu. 1990'lara kadar orada çalışmalarını sürdürdü.

Zygmunt Bauman, 1980'li yıllardan itibaren, Modernizm ile Totaliterizm arasındaki bağlantılar üzerine hem kuramsal hem de sosyolojik incelemeleriyle öne çıktı. Özellikle Almanya'daki Nasyonalsosyalizm üzerinden Holocaust hakkındaki çözümlemeleri bu bağlamda önemli bir etki yaptı. Böylelikle, Modernizme içkin kavram ve kategorilerin Totaliterlikle doğrudan ya da dolaylı ilişkileri derinlikli olarak ve disiplinlerarası bir yöntemle ortaya konulmuş olundu.

Bauman, aynı zamanda postmodernizm hakkındaki çalışmalarıyla da önemli bir yer tutmaktadır. Siyasal, etik ya da genel olarak kuramsal düzlemde postmodernizmin değerlendirilmesini yapmış ve açık anlaşılır fakat derinlikli de olan metinleriyle postmodernizmin ne olup olmadığını, ne tür olanaklar sağladığını göstermeye ve netleştirmeye çalışmıştır

1989 yılında Amalfi Ödülünü ve 1998 yılında Theodor Adorno Ödülünü almıştır.
Düşmanlarla savaşırız, dostları severiz ve onlara yardım ederiz; ama ne düşman ne dost olanlara ne diyeceğiz? Ya da hem düşman hem dost olanlara?
Zygmunt Bauman
Ayrıntı Yayınları, Eylül 2014, Çeviri: Abdullah Yılmaz, epub
Benim bugünkü özgürlüğüm dünkü özgürlüğüm tarafından sınırlanmıştır; ben geçmişteki eylemlerim tarafından "belirlenmiş", yani şimdiki özgürlüğüm açısından kısıtlanmış olurum.
Zygmunt Bauman
Ayrıntı Yayınları, Eylül 2014, epub
Kişi yanlış seçimler yapabileceğine kendini hazırlamazsa, doğru seçim arayışında metanet gösteremez.
312 syf.
·3 günde
GİRİŞ

Öncelikle kitabı okumayı düşünenler için birkaç tavsiyede bulunup daha sonra yazara ve kitaba dair fikirlerimi dile getireceğim. Eğer hiç “modernizm” konusu üzerine okuma yapmadıysanız ve sosyoloji ve felsefe konusunda bi birikiminiz olduğuna inanmıyorsanız yanlış kitaba bakıyorsunuz şu anda. Başlangıç kitabı olarak tavsiye edildiyse durum daha vahim. Peki ille Bauman diyorsanız bu kitabından önce “ Akışkan Modern Dünyadan 44 Mektup” ve “Modernite, Kapitalizm, Sosyalizm” kitaplarını sırasıyla okumanızı tavsiye ederim. Neden sonra okunması gerektiği noktasına gelirsek “Akışkan Modernite “ kitabı bir başlangıç kitabından çok bir sonuç kitabıdır. Başka bir ifade ile akademi camiasına yazılmış dersek hata etmiş olmayız. Kitabımız geneli itibariyle başta sosyologlar ve felsefeciler olmak üzere dünyanın “modernizm” kavramına bakış açısını sunuyor. Bolca isme ve kavrama aşina olmanız gerekli amacınız maximum faydayı sağlamaksa. En basitinden Gramsci, Simmel, Cooley, Marx, Tönnies, Weber… bilip bunların terminolojisine kısmen hakim olmanız gerekir. Sonuç kitabı olduğundan dolayı da kavramların çoğunu bildiğinizi varsayıyor Bauman. Bundan yola çıkarakta bu sosyologlar ve felsefeciler üzerinden kendi fikirlerini inşa ediyor. Yok ben okuyacağım diyorsanız yine fayda sağlarsınız ama minimum seviyede olacağına emin olabilirsiniz.

BAUMAN, MODERNİZM VE POSTMODERNİZM

Anthony Giddens’ın deyimiyle Bauman postmodernizmin teorisyendir. Lakin Bauman’ı postmodernizme hapsetmek ona yapılacak büyük bir haksızlık olacaktır. O “modernizm” kavramını her basamağıyla ifade eden ak saçlı dedemizdir.

Bauman ilgilendiği temel konuların başında “modernizm” ve “postmodernizm” kavramları gelmektedir. Modern düşüncenin dünyanın değiştirebileceği fikriyle birlikte doğduğunu ileri süren Bauman toplumsal ve psişik anlamda modernlik ayrımına gider. Toplumsal anlamda modernlik standartlar, umut ve suçlulukla ilgilidir. Psişik anlamda modernlik ise kimlikle, henüz burada olmayan, bir ödev bir misyon ve bir sorumluluk olan varlık gerçeğiyle ilgilidir. Bauman’a göre modernite kontrol etme, düzenleme, sınıflandırma düşüncesine takılmıştır. Modernlik farklılığı bir suç daha doğrusu büyük bir suç olarak görür. Postmodern durum toplumu ayartılan mutlulular ve bastırılan mutsuzlar olarak ikiye ayırır. Kabataslak bir ayrımda bulunursak modern birey üretici, asker zihniyetli, disiplinli, yalnız başına olamayan ve başlıca doğruluk modeli sağlık olan bir profil sergiler. Postmodern bireye baktığımızda ise tüketici, yaratıcı, kendilerini dengeleme eğiliminde olan ( birey ve toplum perspektifinde ) ve başlıca doğruluk modeli sağlık değil uygunluk ( fit olmak ) kavramı olan bir profil sergiler.

Bauman bazı konulara dair fikirlerine dair şu videoları izleyeblirsiniz.

https://www.youtube.com/watch?v=5_j2jstuzg0
https://www.youtube.com/watch?v=7WB3wDUyzyY
https://www.youtube.com/watch?v=L3yx4aefnSM
https://www.youtube.com/watch?v=OGhgk1pLgxo

Bundan sonra kitaptaki bazı konulara dair fikirlerime yer vereceğim.

SORU-CEVAP FASLI

S -) “ Akışkan Modernite ” deki “akışkan” kavramı neyi ifade etmektedir?
Bauman moderniteye bir süreç olarak yaklaşmış ve bunun içinde akışkan modernite diye nitelemiştir. Yazarın söylemiyle aslında modernite her dönem yeni bir şekil almaktadır ve bu söylem geç modernite, ileri modernite, postmodernite…gibi kavramlarla ifade edilmektedir. Bunları hepsini tek kavramla “akışkan modernite” ile ifade etmektedir.

S - ) Modernizmin bir sonu var mı?
Modernizmin bir sonu olduğu düşüncesinde değilim genel çerçevede sürekli olarak kendini revize eden bir modernite seyri izlemekteyiz.

S - ) Değişimi ilerlemeyle eş tutmak doğru mudur?
Çin’de insanlar birbirine eskiden “ Tanrı seni değişimle sınasın. “ derlermiş . Çünkü değişim beklenilmeyen şeylerle karşılaşmanızı sağlar ve belirsizlik yaratır. Belirsizlik ise korkular yumağıdır. Oysaki Aydınlanma Çağıyla beraber Avrupa değişimin korkulan bir şey olmadığını ve değişim olmadan ilerlemenin olmayacağını deneyimlemiştir. Genel olarak değişimi ilerlemeyle eş tutmak doğru olacaktır.

S - ) Modernleşme ulusların egemenliğini zedeler mi?
Modernleşen dünya 1950’lerdeki merkez-çevre kuramından sıyrılıp ulusların karşılıklı birbirine bağımlı olması noktasına gelmiştir. Bunun en güzel örneği “ ekonomik“ yapıdır. Herhangi bir ülkede gerçekleşen olaylar bütün dünya ekonomisini etkisi altına almaktadır. Şunu da eklemek gerekir devletlerin bağımlı olması veya etki alanları sahip oldukları siyasi, ekonomi…güçlerln doğrultusu şeklinde gerçkleşmektedir.

S - ) Marx altyapı ve üstyapı kuramı günümüzde hala güncelliğini koruyor mu?
Marx’ın altyapı olarak ifade ettiği ekonomi günümüzde üstyapıyı etkilemeye devam etmektedir. Lakin altyapının üstyapıyı etkilemesiyle beraber karşılıklı olarak etkileşim sürecine geçtiğini ifade etmek gerekir.

S - ) İnsanoğlunun kendi yarattığı sınırlar ve engeller nelerdir?
Bu sınırların başında devlet sınırları gelmektedir ne kadar bir özgürlüğünden faregat edip belirlilik seçeneği ile kendini güvene aldığını düşünsede yapılan aslında bir avuç elitisti memnun etmekten ötesi değildir. Sınırlar insanları biribirinden ayıran, ötekileştiren ve ayrıştıran bir süreç izlemektedir. Dikkat ederseniz önce sınırlar çizilir sonra insanlar ayrıştırır, kutuplaştırır ve düşman yaratırsınız. Devlet sınırlarından sonra yasalar, gelenekler, töreler, kültür… insanın kendisinin yarattığı nesneler olmasına rağmen günümüzde birey bunların nesnesi ve boyunduruluğu altına girmiştir.

S - ) Muhalefetler neden bu kadar güçsüz?
En büyük sebebi aslında iktidarların muhalefeti küçük parçalar halinde bölmesidir. Muhalefetin gücünü parçalara ayırarak kendi gücünü arttırmadan baskı kurma yolunu seçmektedir egemen sınıf.

S - ) İnsan neden bütün hataları kendinde bulma eğilimiyle yetiştiriliyor?
En önemli sebebi bireyin kendini pasifize etmesi gerektiği düşüncesidir. Çünkü sistemler mükemmeldir insan ise hata yapabilir fikridir oysaki sistemler kağıt üstünde ne kadar mükemmel olursa olsun içinde insan varsa o da hata verecektir. Hatanın sistemde olduğunu farkeden birey tehlikeli ve ortadan kaldırılması gereken bireyler kategorisine dahildir. Talep etme gücüne sahip bireyler istenmez sistemler tarafından.

S - ) Uluslara korku gerekli midir?
Korku olmazsa olmazlardandır devletler için. Yoksa düşman göstermeden egemen sınıf kitleleri devlete olan aidiyetini besleyemez. En kolay aidiyeti yeniden canlandırma yöntemi ise düşman göstermektir.

S - ) “Gönüllü Kölelik” nedir?
Gönüllü Kölelik bireylerin zincirlerine daha sıkı sarılmasıdır. Köleliğinin dahi farkında olmayan bireylerin kendilerini büyük patron kurgusuna kaptırmasıdır.

S - ) Günümüzde “ Homoeconomicus” nasıl bir tavır sergilemektedir?
Ekonomide “ Homoeconomicus” kendi çıkarları odaklı düşünen bencil varlık demektir. Modernite döneminde seçeneklerin kıtlığı altında ezilen homoeconomicus postmodernite döneminde seçeneklerin fazlalığı altında ezilmektedir. Bunun yanısıra kullanmayacağı bir çok nesneyi sahiplenme tavrı göstermekte ve bunlarla çevrelenmektedir.

S - ) Birey özgürlüğe kavuşma yolunu toplum yoluyla mı yoksa birey yolu ile mi gerçekleşeceğini düşünür?
Birey toplumsal bir varlık olduğundan dolayı özgürlüğü ilk olarak toplum aracılığyla kazanma yolunu seçer. Eğer toplum aracılıyla ulaşamazsa aidiyetini zayıflamasıyla beraber bireysel özgürlük yollarını seçecektir.

S - ) Birey yaşamında bir rol model belirlemesi gerekir mi?
Bir model belirlemek önemlidir. Önünüzü görmeniz sağlar lakin bu modele bağımlı olmamak gerekir. Yoksa model sizin için bir otorite figürü halini alması kaçınılmazdır. Bu da sizi her konuda kısıtlar ve kendiniz olmanıza engel olur.

S - ) Günümüzde tapınak kavramına nasıl yaklaşıyorsunuz?
Günümüzde dini tapınakları yerini tüketim tapınakları yani alışveriş mağazaları almıştır. Burada mağazaları gezerek tavaf etme sorumluluklarını yerine getiren mağaza hacılarıyla karşı karşıya kalıyoruz. Küçük hazlar bireylerin ağzına bir parmak bal çalmaktan öte bir şey olmamasına karşın mağaza hacıları bu sistemin birer ateşli sempatizanı haline gelmiştir.

S - ) İhtiyaçlara nasıl yaklaşıyorsunuz?
İhtiyaçlar kavramının içeriği gün geçtikçe değişmekte ve kendini revize etmektedir. Hala asgari ihtiyaçların aynı kaldığı coğrafyalar yok değildir. Cep telefonu asgari bir ihtiyaç olarak değerlendirilmekte oysaki daha ömrü 20 yıl değildir. İhtiyaçlar bireylerin statüsü,sosyo kültürel seviye, mülkiyet…gibi birçok parametre tarafından belirlenmektedir. Günümüzde ihtiyaçlar genelde yapay, zoraki olmayan ve ikincil ihtiyaçlardır.

S - ) “ Sağlıklı olmak ve fit olmak “ kavramları hakkında ne düşünüyorsunuz?
Sağlıklı olmak biyolojik ve ruhsal bir ifadedir. Bir rahatsızlığınızın ve hastalığınızın olmaması anlamına gelmektedir. Fit olmak ise genel olarak fiziksel bir görünüme denk gelir. Fiziksel bazı kıstasları sağlamanız yeterlidir. Fit olan birinin sağlıklı olmama ihtimali vardır, önemli olan ölçütlerdir.

S - ) Özgürlüğümüzü veya kişiliğimizi nesneler ve roller üzerinden değerlendirmek doğru mudur?
Postmodern toplumda bireyler kendilerini rolleri ve sahip oldukları üzerinden tanımlar. Oysaki bu iki kavramda gelip geçici ve kaybedilmesi muhtemel şeylerdir. Onun için kişilik ve özgürlük kavramları roller ve nesnelerden bağımsız olması gerekir. Hele ki kişilik sizi siz yapan bir kavramdır.

S - ) “Oy” ve “ Para” kavramları günümüzde aynı noktada nasıl birleşiyor?
Yeni ekonomik sistemde para ve oy birdir. Yani yaptığınız alışverişlerde bir nevi olduğunuz mağazaya,markaya oy atmış oluyorsunuz. X markadan alışveriş yapan biri bu firmayı iktidara taşımaya çalışıyordur.

S - ) Akışkan modernitede aidiyet kavramına nasıl bakıyorsunuz?
Akışkan tarihi süreçte aidiyetleriniz çoğu zaman sizi yanıltır. Çünkü elit sınıfların oluşturduğu kurgulara hapsolmuşsunuzdur. Kendi grubunuzdaki bireyleri bağımsız, farklı, özgür değerlendiriken karşı tarafı bunun tam tersi kavramlarla tanımlarsınız. Bu ayrım çoğu zamanda sizi uçuruma sürükler. Aidiyet duygusu modernizm ve postmodernizm arasındaki geçiş dönemlerinde güç kazanmıştır. Simmel, Cooley, Tönnies… ifade ve gruplamaları buna dairdir.

S - ) “ Yer olmayan yer” neye karşılık gelmektedir?
Mekan ve zaman kavramını minimize ettiğimiz yerleri ifade eder. Bir nevi aidiyet duygusundan sıyrıldığımız yerlerdir diyebiliriz. Bu yerlere otogar, havaalanı, otel odaları, toplu taşıma araçları… gibi yerleri örnek verebiliriz.

S - ) Emek ve bedenin ayrışması nelere gebedir?
Artık teknolojik gelişmeler ve beşeri sermayenin öne çıkmasıyla beraber emek ve beden birbirinden ayrışmıştır. Biribirine çok uzak olan coğrafyalardan birinden diğerine iletişim aracı vasıtasıyla emeğinizi pazarlayıp satabiliyorsunuz. İşgücü piyasası bakımından küreselleşen dünyada emek piyasasında maliyetlerin düşmesine sebep olacaktır. Ücretlerin düşmesi işveren lehine işgücü sahibinin ise aleyhine bir durumdur.

S - ) Postmodern dönemde siyaset alanında bireyin pasif olduğu düşüncesi hakkında ne düşünüyorsunuz?
1900’lü yıllarda meşhur olan soru “Ne yapmalı?” ifadesiydi. Buna odaklı düşünen ve cevap arayan bireyler mevcuttu. Cevaplarda genel olarak ideolojilere karşılık geliyordu. Günümüzde sorulan soru ise “ Kimin yapacağı?” ifadesidir. Çünkü insanlar artık herşeyin farkında olmasına rağmen bu sefer sorumluluk bilincinden sürekli bir kaçış izleme ve sorumluluğu karşı tarafa yükleme eğilimi izlemektedir.
272 syf.
·4 günde·Puan vermedi
Merhaba arkadaşlar :) Spoilerin S'si bile yok :)

Adından da anlaşılacağı üzere,'sosyolojik düşünme' üzerine yazılmış akademik bir eser.Davranış bilimleriyle ilgilenenler için faydalı olabilicek bir başlangıç kitabı.Sosyolojik kuramlara,kafa karıştırıcı felsefi düşüncelere çok fazla değinmeksizin bir yöntem belirleme,gündelik olayların toplumsal tezahürlerini ortaya koyma bakımından ele alan,onları neden sonuç ilişkileriyle açıklayan bir anlatımı var.Sosyolojinin diğer bilimlerle ilişkisini(daha doğrusu neden bilim olarak görüldüğü ve ya görülmediği) onlarla ayrıldığı noktaları ince ayrıntılarıyla ele alan,sosyolojinin gerekliliğini,tutarlı ve tutarsız yönlerini gözler önüne seren bir eser.Özellikle anlatımının çok açık olması ele aldığı konuları herkesin anlayabileceği örneklerle açıklaması eseri daha faydalı hale getiriyor.Okuduktan sonra hergün gördüğümüz trafik ışıklarının renginden tutun da siyasi liderlerinle yarattığı söylemlere kadar geniş çaplı bir düşünce gelişimi kazanacağımıza,karşılaştığımız olayları toplumsal bağlamda belli bir ölçüde analiz edebilecek kadar sosyoloji biliminin kıyısına bir nebze de olsa yaklaşacağımıza inanıyorum.Ayrıca kitap sonundaki,Bauman'ın kitap tavsiyelerine uymanın sosyoloji bilgimizi genişleteceğine inanıyorum.Kitabın dilindeki coşkunluk,anlatımındaki akıcılık ve çevirideki muazzam başarı dışında Ayrıntı Yayınları'nın baskı kalitesini söylemeden geçemeyeceğim..Keyifli okumalar...
312 syf.
·15 günde·Beğendi·Puan vermedi
Kitabın incelemesini yapmadan önce izninizle kitabı bana göndermiş olan saygıdeğer bayan Elif'e huzurunuzda teşekkürlerimi, şükranlarımı sunuyorum. Kitap gibi birçok konuda da olgunluğu ile örnek bir kişidir diyebilirim.

Kitap ismiyle başlayalım.

'Akışkan Modernite' geçmişten süre gelen bir gözlemin okuyucuya perspektif bir şekilde aktarılmasıdır. İçerisinde tarihte adı geçmiş, bazılarının adı bile geçmemiş birçok politikacı, din adamı, filozof, bilgin, düşünür ki bunlar Adorno, Francis Bacon, Augustinus, Elisabeth, Franklin, Camus, Deleuze, Descartes, Ford, Freud, Aristotales, Gates, Kant, Nietzsche, Max, Schopenhauer, Afred, Platon, Orwell, Thopson gibi sizlerinde daha önce isimlerini ve yaptıklarını duyduğunuz, isimlerine aşina olduğunuz, çalışmalarını okuduğunuz kişilerin alıntılarına ve açıklamalarına yer vermekte.

Akışkan Modernite'de tam olarak 166 isim yer almakta. Evet, yanlış okumadınız veya ben fazladan 6 girmedim. Belki de bu şu ana kadar duyduğunuz en uçuk rakam olabilir. Ama kitap doğası gereği bunu yapmakta özgür. Dediğim gibi, içerisinde konuları gereği karmakarışıklıktan kurtulmalı. Bunu da yapabildiği kadar işlemiş. Okuyucuyu sıkmamalı, kitabın içerisine dahil etmeli. Bunu da çok iyi yerleştirmiş. Kafa karışıklığına sebep olacak bir anda bingo! Platon devreye giriyor. Basit görünen bir yazı sonrası hemen bingo! Nietzsche devreye girer. Kitap kendini aşmış.

Kitap yayınevinin isiyatifi dışında 310 sayfaya indirgenmiş. Aslında yazı büyütülmüş olsaydı en az 1.5 katı daha fazla yer kaplayabilirdi. Can yayınları bu işin ehli diyebilirim. Kitabı iyice düzenlemek, sıralayıp olabildiğince kelimeleri öne çıkarmak 'Can Yayınevinin' işi demek doğru olur.

Kitap kapağı da dikkat çekici. Eyfel kulesi, sıradan gri tonları olan bir renk. Sade, düzenli ve sıradan gibi gözüküyor. İlginizin çekmemesi için değil, bilakis tam tersi bir tepki yaratıyor. Elinize alınca anlayacağınızdan eminim.

Akışkan Modernite'yi, günümüz için vurgularsak 'Yüksek Modernite' olarak tanımlayabiliriz. Günümüz teknolojisi, kaynakları ve insan değişimi bakımından bu sınıfa koyabiliriz.

Kitapta ana konu başlıkları verilmiş ve sonra onların devam ettirdiği bir diğer konu başlıkları verilmiş. Kitabın ise ana konu başlıkları şöyle:

1- Kurtuluş

2- Bireysellik

3- Zaman/Mekan

4- Emek

5- Cemaat

Ayrıca şunu da söylemek istiyorum. Mesela bir konu başlığının bir diğer alt konu başlığını bir alıntı ile açıkladıktan sonra kısa bir bilgi verilmiş. Açıklama mecburiyetinde hissetmiş gibi geldi bana. Bu takdir ettiğim tek noktaydı. En ufak bir soru işareti bırakmak istememiş. Sanırım Bauman benim gibi takıntılı biri. :)


Özgürlük nedir?

Birey kendini topluma teslim eder ve bu teslimiyet özgürlüğün koşuludur. İnsan için özgürlük kör, akılsız fiziksel güçlerden kurtulmaktır; bu özgürlüğe, kanatları altına sığındığı toplumun büyük ve akıllı gücünü bu kör güçlere karşı çıkmak için kullanarak ulaşır. Toplumun koruyucu kanatları altına sığınmakla insan, kendini bir dereceye kadar ona bağımlı hale de getirir. Fakat bu, özgürleştirici bir bağımlılıktır; bunda hiçbir çelişki yoktur.


Yoksullar ve Zenginler

Yoksullar zenginliklerinden farklı bir kültürde yaşamazlar. Parası olanların menfaatine göre kurgulanmış bir dünyada var olmak durumundadırlar. Ve yoksullukları, ekonomi durgunluk ve küçülme yüzünden oldu kadar, büyüme yüzünden de derinleşir.

Tarih nedir?


Tarih aslında biraz zırvadır. Geleneği istemiyoruz. Şu anda yaşamak istiyoruz ve biraz olsun önemsenecek bir tarih varsa, o da bizim bugün yaptığımız tarihtir.


Kitaptan yabancı ve işinize yarayabilecek birkaç yabancı terim.

Şizmogenetik: Ayrılarak yeniden doğma/ bölünerek çoğalma anlamında kullanılan bir terimdir.

Pleonastik: Açıklaması kendi içinde olan cümle; gereksiz kelime kullanımı, laf kalabalığı anlamında kullanılır.

Son olarak bir müzik vermek istiyorum. Kitapta yer yer artan tempoya eşlik etmesi için.

https://www.youtube.com/watch?v=DUmq1cpcglQ

Keyifli okumalar.
175 syf.
"Mutluluğun anahtarı ve mutsuzluğun ilacı, mutlu olma umudunu canlı tutmaktır."

Bir sene önce aramızdan ayrılan Polonyalı sosyolog ve yüzyılın en büyük düşünürlerinden birisi olarak gösterilen Zygmunt Bauman’ın okuduğum ilk kitabı Yaşam Sanatı, herkesin ortak paydası ve amacı olan mutluluk, başarı gibi konular üzerine felsefeyle yoğrulmuş bir düşünce şöleni.

Yaşam Sanatı, uzunca bir giriş ve üç bölümden oluşuyor:
Giriş bölümü Mutluluğun Nesi Kötü? sorusuyla başlayıp bize gayrisafi milli hâsıla ile mutluluğun doğru orantılı olmadığını anlatmaya çalışıp, bunu da örnekleriyle açıklıyor. Kısacası “Para ile saadet olmuyor.” demeye getiriyor Bauman. Ana bölümlerini ise “Mutluluğun Istırapları, Yaşam Sanatçıları Olarak Biz İnsanlar ve Seçim” başlıkları altında topluyor.

Bauman bize bu kitabıyla birçok ders veriyor, bunların başında ise mutluluğu aramanın insanı mutsuzluğa götürdüğü, genelde insanların mutsuzken mutluluğu sorguladığı ve en önemlisi mutlu olabilmek için mutlu olma umudunu canlı tutmamız gerektiğinden bahsediyor. Kitabın isminden de anlaşılacağı üzere yaşam ancak bir sanattır ve Bauman’a göre her birimiz kendi yaşamlarımızın usta sanatçılarıyız. Dolayısıyla biricik hayatlarımızı gerçek bir sanatçı gibi organize edebilirsek aradığımız mutluluğa -eğer gerçekten mutluluk varsa- ulaşmak bir düş olmayabilir.

Dili yerine göre ağır, konuya ilginiz yoksa okumak bazen sıkıcı olabiliyor ama dikkatle okuyup, okurken de araştırırsanız size çok şey katan bir kitap olacağını düşünüyorum. Mutluluk mühim, mutluluğumuzu nasıl sürdürebileceğimiz daha da mühim. Bauman bir fikir verebilir.

Bob Marley’in de dediği gibi: “Endişelenmeyin, mutlu olun.” Keyifli okumalar ve dinlemeler :)
https://www.youtube.com/watch?v=L3HQMbQAWRc

“Sunulan her şey, onu sunanın öyle ya da böyle bir özveride bulunmasını gerektirir ve mutluluğu artıran kısım da, bu özverinin bilincinde olunmasıdır.”
80 syf.
·3 günde·Beğendi·Puan vermedi
Normalde PDF okumayı hiç sevmem ama 70-80 sayfalık kısa kitapların PDF'i olursa okuyorum. Bu kitabı da öyle okudum ama siz siz olun kitabı bulun ve kitaplığınıza koyun. Çünkü 80 sayfası da dolu dolu.

Yazar özellikle büyümenin, bolluğun sadece bir kesime fayda getirdiğini, insanların çok büyük kesiminin bu ilerlemeden düşük paylar aldığını belirtmiş. Yani zenginler ile en alt kesim arasındaki gelir ve imkanların farkı giderek artıyor. Kitap, ''İşverenler olmasa olmazdı, onlar bize iş sağlıyor.'' diyen aklı evvelleri de bir güzel eleştirmiş. Çünkü o az sayıda zengin işverenlerin aç gözlülüğü yüzünden pasta küçülüyor, ayrıca onlar yeni krizlerle zenginleşirken fakir dibe vuruyor. Çevre de çok önemli. Daha doğuştan gelen adaletsizliklerle şekilleniyoruz.

Yazar özellikle eşitsizliğin doğal durum olduğuna inanan, rekabeti ve savaşı kaçınılmaz olarak gören ve insanı eşyalar gibi değişmez zanneden, çevresel ve psikolojik faktörleri hiçe sayan sosyal-Darwinisteri ve piyasacıları hedef almış. Çünkü ona göre serbest piyasa, zenginin ve üst kadroların yaptıklarını sorgulamamak, onları daha da zenginleştirmek için bir serbestlik anlamına geliyor. Eşyalara/ tüketim mallarına atfettiğimiz değerleri (pasif olma, kullanılma, çabuk vazgeçilir olma) insanlara da uygular olduğumuz için hiyerarşi devam ediyor, ilişkiler kısa süreli, güvensizlik had safhada. Güven yoksa birlik olunmuyor, adaletsizliğe karşı toplu mücadele verilemiyor. Ama unutulmamalı ki eşya nesnedir ama insan, karşılıklı ilişkide hem nesne hem de öznedir.

Son olarak da şunu soruyor: Madem öyle neden katlanıyoruz? Çünkü başka bir dünyanın mümkün olmadığına inandırılıyoruz. Köleler nasıl ki asil sınıfla aynı haklara sahip olamayacağına inandırılmışsa, kadınların erkekler ile eşit oy hakkı olması vaktiyle nasıl yadırganmışsa aynı durum var. Tüketim ile şımartılan narsistler topluluğuyuz ve başkaları ile rekabete o kadar çok giriyoruz ki sürekli yetersizlik hissi oluşuyor. Bu bireycilik neticesinde adaletsizliği yaratana değil mağdura karşı suçlamaya giriyoruz. Çünkü toplu olarak değil farklılıklarımızla ayrıcalıklı olduğumuz yönünde telkinlere maruz kalıyoruz.

Eşitsizlik mi var? O zaman statümüzü yükseltmek için alışveriş yapalım. Herkesten bir adım öne geçelim. Eşitsizliğin panzehiri yine eşitsizlik olsun, yeter ki en altta biz olmayalım. İşte eşitsizliğin meşruluğu tam da burada yatıyor.
176 syf.
·3 günde·Beğendi·10/10
Yaşam Sanatı, Polonyalı sosyolog ve düşünür Zygmunt Bauman'ın tüketim toplumu üzerine kaleme aldığı yazılarından oluşan eseridir. Bauman, bu eserinde mutluluk arayışında olan insanı incelemelerinin odak noktasına almaktadır. Bauman, bireyin kendi öz gücüne dayanarak yaşamını kurma ve devam ettirme çabasını "yaşam sanatı" olarak adlandırmaktadır.
Bauman, günümüz tüketim toplumlarında amaç ve araçların yer değiştirdiğini, insanın kendini gerçekleştirme yolunda mutluluk arayışına girmesini kendi düşünce çizgisinde okuyucuya aktarmaya çalışmaktadır.
Yaşam Sanatı, toplumsal gerçekleri farklı bakış açısıyla ele alarak oldukça zihin açıcı düşünceleri okuyucuya aktardığından kesinlikle okunmaya değer bir eser olarak ele alınmalıdır...
232 syf.
·8 günde·Beğendi·9/10
Çağımızın en ünlü sosyologlarından biri olan Zygmunt Bauman'ın okuduğum ilk kitabıydı. Oldukça doyurucu ve akıcı bir dille kaleme alınan bu eserde adından da anlaşılacağı üzere modernite, sosyalizm ve kapitalizm gibi insanlık tarihini etkileyen ideolojilerden bahsederek, bunların tarihsel olarak ele alıyor ve detaylı bir şekilde sorguluyor Bauman.

Bunlar arasında özellikle modernitenin inşası sürecinde ortaya çıkan yeniliklerin, ilerlemelerin yol açtığı duyarsız bireyselleşmeye, eşitsizliklere ve 'öteki'ye duyulan dışlama eğilimi sıkça vurgulanıyor.

Kitabın başlarında, hukuken demokratik bir devlet iktidarının esasen totaliter girişimlerle insan özgürlüğünü kısıtlayabileceğinden bahsediliyor. Yani sadece görünürde demokratik ancak çıkarları söz konusu olduğunda totaliter olan bir iktidar.  İnsanların özgürlüklerinin yavaş yavaş ellerinden alınmasını gözden kaçırması ve bunun sonucunda ortaya çıkan otoriter kısıtlamalara maruz bırakılması. Bauman'a göre sosyal olmayan bir devlet asla bireye tembellik ve acizlikten kurtulma vaadinde bulunamaz. Başka bir deyişle kapitalizmin akışkan serbestliği -sosyal olmayan ekonomi- toplumun birbirinden ayrışmasına ve bireylerin birbirlerine karşı tembelleşmesine yol açar. bunun sonucunda da eşitsizliklerin ortaya çıkması kaçınılmaz olur diyor Bauman. Kısaca özetlemek gerekirse bu devletin ticari piyasayı özgürleştirmesinin, başka bir deyişle devletin kapitalist bir tavır takınmasının ortaya çıkardığı olumsuz sonuçlar çok çarpıcı bir şekilde analiz edilmiş. 

Bauman'ın küreselleşmiş piyasanın yol açtığı eşitsizliklere değinmesi ve çarpıcı örneklerle somutlaştırması karşısında şaşırdığımı itiraf etmeliyim. Bu bölümü okurken çagimizda yaşanan ekonomik eşitsizliğin nedenleri ve sonuçları konusunda büyük bir farkındalık sahibi oldum. Bauman'ın 'Sosyal devlet' ideali bir nebze olsun bu haddini aşmış serbest ekonomiye denetim getirerek çareler üretebilir ancak bana göre büyük bir dezavantaj şu: İnsan eylemlerini kısıtlayan bir anlayışa gebe olduğu da bir gerçek.

insanlık tarihini etkilemiş bir ideolojiyi ele alınıyor Bauman: 'Komünizm'... Burada öncelikle Bauman, tüm ideolojilerde olduğu gibi, sosyalizmin de 'en doğrusu benimki' ya da 'sorunlara tek çözüm benim' diyerek yola çıkmış olduğuna vurgu yaparak başlıyor. Sosyalizm de tıpkı modernitenin ortaya çıktığı sürecte olduğu gibi tüm insanlığın taleplerini yerine getirme vazifesiyle yola çıkmıştı. Ancak Marx ve Engels'in öngörüsü yanlış cıkmıştı. Proletarya devrimi bir türlü gerçekleşmedi. Bauman'a göre Komünizm, işte bu öngörünün bir türlü hayat bulamamış olmasının bir ürünüydü. Yani artık bu ideali baskıyla, kanla yaratmak şart olmustu. İşte Komünizm böyle doğmustu. Yani sosyalizmin zorba ve despotlaşmış bir türüydü. Lenin ve Stalin işte bu bilinçle hareket etti ve bunun sonucu da doğal olarak kanlı bir devrimdi. İnsan sorunlarina en iyi cevabi sunacagi sozunu veren bu ideoloji de tam olarak gorevini yerine getiremedi diyor Bauman. Ve sonuc olarak o da kokuşmuştu!

Bana göre kesin ve mutlak doğru bir değer olmadı hiçbir zaman. Evet ben böyle düşünüyorum çünkü şöyle tarihe kısaca bir göz attığımızda dünyanın bitmek tükenmeyen sorunlarına kalıcı çözümler sunmayı vaadederek iktidara oturan her ideoloji maalesef sözünü tutmadı. Burada Bauman'a katılmamak mümkün değil. Ben bu bölümden yola çıkarak şöyle demek istiyorum: Komunizm, Modernizm vb. ideolojilerin hiçbiri kusursuz değil, her birinin olumsuzlanması gereken sayısız açığı var. Bunların herhangi birinin büyüsüne kapılarak körü körüne savunan fanatikler oldukça insanlar yeni değer, yeni fikir oluşturmaları gerektiği bilincini hiçbir zaman fark edemeyecek maalesef.

Zygmunt Bauman her zaman vurguladığı fakir ve zengin arasindaki uçuruma da değiniyor. kitaptan bir alıntıyla özetlemek istiyorum: "Devletin, kapitalist düzeni, kapitalistlerin hastalıklı eğilimlerinin -açgözlülüklerinin ve hızlı kâr elde etme arayışlarının- dizginlenmemesinden doğacak, intihar niteliğindeki sonuçlardan korumasının nedeni de buydu. Devlet bu ihtiyaçtan dolayı asgari ücret uygulamasına başladı ya da günlük/haftalık çalışma saatlerine kısıtlama getirdi ve bunun yanı sıra işçi sendikalanyla yasal koruma ve işçilerin kendilerini savunmak için kullanacaklan başka silahlar sağladı. Fakir ile zengin arasında gittikçe artan uçurumdaki genişlemenin durmasının ve hatta, günlük deyimi kullanmak gerekirse, "negatife dönmesinin" nedeni buydu. Hayatta kalmak için eşitsizliğin kendini kısıtlama sanatım icat etmesi gerekiyordu. Ve bunu yaptı ve bir yüzyıl boyunca, gelişigüzel de olsa uyguladı."

bireyin ötekiye karşı takındığı dışlama ve korku eğiliminden  de bahsediyor. İnsanın kaçınılmaz kaderi olan 'belirsizlik' kaygısı kaçınılmaz olarak bireyin yabancıya karşı uzak durma tavrını doğuruyor. Bu 'belirsizlik' korkusu Bauman'a göre bu belirsizlik bizleri toplumdan ya da öteki olandan soyutluyor. Bu sebepten ötürü hem bireyin hem de devletin kendisinin hiçbir masraftan kaçınmayarak güvenlik önlemleri alması zorunlu oluyor. Ancak hiçbirimiz bu savurganlık yerine ötekiyle diyalog sürecine girmeye cesaret edemiyoruz. Belki de bu yüzden her zaman belirsizlik kaygisiyla yaşayacağız. Diyaloğu hiç tercih etmeyişimizden dolayi.

Bauman gündelik yaşamımızdaki toplumsal ilişkilerimize çok farklı bir pencereden bakıyor. Ona göre artık kapitalist düzenin oluşturduğu 'bilgi çağı'nın esirleri olduk. Sevgilimizle, dostlarımızla, akrabalarımızla olan ilişkilerimizde artık manevi duyguların yerini maddi duyguların aldığını belirtiyor. "Metalaşmış sevgi"... Bu ne demek? Bu şu demek: Meta piyasalarının bu ikilemleri kovalayıp onlan geçersiz kılmak bir kenara, bu ikilemleri bizim için çözmeyecekleri apaçık ortada; biz de onların bize bu hizmeti sağlamalarını beklemiyoruz. Fakat vicdan azabını yatıştırmak ve hatta acılarını dindirmek konusunda yardım edebilirler ve bunu yapmaya hevesliler. Bunu değerli ve heyecan verici hediyelerle yaparlar; bu hediyeleri mağazalardan ya da internetten görebilir, alabilir ve sizin sevginize aç insanları, bir anlığına da olsa, güldürmek ve neşelendirmek için kullanabilirsiniz. İnsanlara yüz yüze ve el ele saatler geçireceğimiz saatler vaat etmemiz gerekirken, mağazalardan alacağımız hediyelerin bunu telafi etmesini beklemeye alıştık. Hediyeyi veren, hediye ne kadar pahalıysa, telafinin o kadar büyük olmasını bekler, dolayısıyla hediyeyi verenin vicdani sancılarını rahatlatıcı ve dindirici etkisi de o kadar fazla olur." Katılmamak mümkün değil.

Bauman, biz her ne kadar sabit bir şey, her sorunun üstesinden gelen, tüm isteklere cevap veren bir şeyin arayışında olsak da (O buna modernite diyor), biz insanlar hiçbir zaman o lanet belirsizliğin üstesinden gelemeyeceğiz diyor. İnsanlar modernite sayesinde büyük bir seviye atladı. Bu bir gerçek ancak tüm sorunları halledemedi. Halâ belirsizliğin üstesinden gelebilecek bir fikir ortaya koyamadı. Auschwitz buna güzel örnektir. Bu belirsizliğe...
206 syf.
·4 günde·Beğendi·10/10
Akışkan Aşk, Polonya asıllı sosyolog ve düşünür Zygmunt Bauman'ın tüketim toplumunda insan ilişkilerine yönelik getirmiş olduğu eleştirilerinden oluşan eseridir. Bauman bu eserinde aşk ve arzu kavramından yola çıkarak, günümüz tüketim toplumunun genel bir perspektifini okuyucuya sunmaktadır.
Tüketen ve arzulayan insanın aşktan ve arzulardan ne beklediğini, bu beklentilerin ticari amaçlarla nasıl ve ne biçimde dönüştürüldüğü, toplumlar için gerekli görülen iletişimin günümüzde varmış olduğu noktayı, ulus devletlerin yabancılara karşı olan hoşgörüsüzlüğü ve toplumsal güvenliğin farklı amaçlara hizmet için nasıl kullanıldığını anlatmaktadır.
Akışkan Aşk, özellikle "tüketen insan" kavramı üzerinden günümüz tüketim toplumlarının, ticari amaçlarla nasıl dönüştürüldüğünü gözler önüne serdiğinden, kesinlikle okunmaya değer bir eser olarak ele alınmalıdır...
272 syf.
·Beğendi·10/10
Sınavda bu kitaptan sorumlu olduğumuz için okumuştum.Sosyoloji ile ilgili okuyupta anladığım tek kitap.Kesinlikle herkes rahatlıkla okuyup anlayabilir.
272 syf.
·Puan vermedi
Günlük hayatımda olaylara ilişkin kitaptan güzel bir cümle aktarınca insanların hoşuna gidiyor ve hangi kitapmış diye soruyorlar.
"sosyolojik düşünmek" deyince hımm yapıyorlar kaşlarından birini kaldırıp,kısık gözlerle bakıp, dudaklarını hafifce büzerek.

Sevgili dostlar biz düşünmeye, düşünüre,düşünene biraz mesafeli duruyoruz.Düşünen insanı pek haz etmiyoruz ya da düşünmek sadece belli meslek gruplarına aitmiş gibi bir hisle "fazla düşünme kafayı yersin"gibi düşünmenin ehemmiyetini örseliyoruz.
Işte bu kitap sosyolojik düşünmenin sadece sosyolojiyi alanları olarak tercih edenlere değil ;konuya ilgi duyan herkes için kaleme alınmış.
Bauman sade, net ifadeleriyle mesafeli durduğumuz,yadırgadığımız, ön yargıyla baktığımız pek çok konuyu güzelce izah ediyor.

Akla kapı açıp idraki elden almıyor çünkü Bauman sosyolojinin asla tamamlanmış,kesin,müphemlikten tamamen arınmış bir bakış açısı oluşturmayacağını söylüyor.
Sosyolojik düşünmek denilebilir ki kendi başına bir güç, SABİTLEME karşıtı bir güçtür.Sabitesiyle baskıcı olan dünyayı esnekleştirir.
Sosyolojik düşünen bir kişi sınırsız bakabilme yetisini kazanır ki bu da bana Muhammed Bozdağ'ın ruhsal zekâ tanımı hatırlatıyor.

Sosyoloji sağ duyu demektir aynı zamanda.Olayları öfkeden uzak kontrollü incelememizi ve yorumlamamızı sağlar.

Günlük rutinlerin içine daldığımızda, olup bitenlerin anlamı üzerinde pek durup düşünmeyiz ;bireyi toplumla/toplumu bireyle bir türlü bir araya getiremez ve ikisini birbirinden apayrı düşünürüz.. Oysa okudukça anlıyoruz ki bireyi toplumdan ;toplumu bireyden ayrı düşünmek mümkün değil. Ruhla beden misali bir bedende can gibi.

Sosyolog ne iş yapar? diye soranlara
Sosyologların halka yaptığı hizmet şudur diye ekler:
Kişisel hayat hikâyemizin başka insanlarla paylaştığımız tarih ile nasıl örüldüğünü bize göstermek.

Ammavelakin güncel olayları doğru yorumlamak ve objektif bakabilmek için kitap okunmalı fakat şunu da belirtmeliyim ki sosyal bilimlere ilgi duymuyorsanız sıkılabilirsiniz de.

Ve özellikle Suriyeliler hakkında olumsuz niyetler taşıyanlar "yabancıları"niçin istemediklerinin asıl gerekçesini öğrenmek için okuyabilirler.

Düşünüyorum da Zygmunt Bauman müslüman olsa imiş harikulâde bir müslüman olurmuş çünkü bir müslümanda olması gereken naif fikriyatlara sahip.Bu hissi bir de Jean j.Roussea da hissetmiş de hayran kalmıştım.

Heyy gidi koca dünya gel de şimdi bu güzellikleri OKUma.

_______
Yaradan Rabbinin adıyla
İgra...

Yazarın biyografisi

Adı:
Zygmunt Bauman
Unvan:
Sosyolog, Filozof ve Yazar
Doğum:
Poznan, Polonya, 19 Ekim 1925
Ölüm:
Leeds, İngiltere, 9 Ocak 2017
Zygmunt Bauman, 19 Ekim 1925'te Polonya Poznan'da doğdu. Sosyolog ve filozoftur. Postmodern felsefenin hem sosyoloji alanında uyarlanmasını hem de genel kuramsal düzeyde sağlıklı bir şekilde değerlendirmesini ortaya koyan yapıtlarıyla tanınmaktadır.

Zygmunt Bauman, II. Dünya Savaşı patlak verene kadar, Polonya-Poznan'da yaşamını sürdürmüştür. Daha sonra Sovyetler Birliği'ne taşındı ve savaşın ardından Varşova Üniversitesi'nde doktorasını yaparak Doçentlik sınavını verdi.1954'ten itibaren aynı üniversitede Sosyoloji dersleri verdi. 1968 yılında Polonya Komünist Partisi'nden ayrıldı. Aynı yıl, politik nedenlerden dolayı sosyoloji prefesörlük unvanını kaybetti. İsaril'e göç etmek zorunda kaldı. 1971 yılında Bauman, Büyük Brintanya'nın çağrısı üzerine, Leeds Üniversitesi'nde yeniden sosyoloji kürsüsüne sahip oldu. 1990'lara kadar orada çalışmalarını sürdürdü.

Zygmunt Bauman, 1980'li yıllardan itibaren, Modernizm ile Totaliterizm arasındaki bağlantılar üzerine hem kuramsal hem de sosyolojik incelemeleriyle öne çıktı. Özellikle Almanya'daki Nasyonalsosyalizm üzerinden Holocaust hakkındaki çözümlemeleri bu bağlamda önemli bir etki yaptı. Böylelikle, Modernizme içkin kavram ve kategorilerin Totaliterlikle doğrudan ya da dolaylı ilişkileri derinlikli olarak ve disiplinlerarası bir yöntemle ortaya konulmuş olundu.

Bauman, aynı zamanda postmodernizm hakkındaki çalışmalarıyla da önemli bir yer tutmaktadır. Siyasal, etik ya da genel olarak kuramsal düzlemde postmodernizmin değerlendirilmesini yapmış ve açık anlaşılır fakat derinlikli de olan metinleriyle postmodernizmin ne olup olmadığını, ne tür olanaklar sağladığını göstermeye ve netleştirmeye çalışmıştır

1989 yılında Amalfi Ödülünü ve 1998 yılında Theodor Adorno Ödülünü almıştır.

Yazar istatistikleri

  • 308 okur beğendi.
  • 1.130 okur okudu.
  • 90 okur okuyor.
  • 2.002 okur okuyacak.
  • 48 okur yarım bıraktı.

Yazarın sıralamaları