“Bu taç benim hayat parçalarımı taşıyor,
Aynı zamanda benim lanetim olarak ebediyen sürüklenmeye mahkûm.”
Gözlerinde ki umutsuzluğu ilk defa görebiliyordum. Onun sessizliğini hep kibirden sanarlardı. Oysa o sadece Son Beyaz’dı. Kaderinden fazlasına sahip olan küçük bir çocuğun ruhuna sahipti..
Dün gece, göğsümde vuran bas ritimleriyle ve gözlerimi kör eden binlerce telefon ışığının yarattığı sahte yıldız deniziyle aramda sadece bir mikrofon vardı. Ter, spot ışıkları ve kolektif bir vecd hâli.
"Başarısızlık acı verebilir ama cesaretinizi kırıp sizi demoralize etmemeli. Başarısızlık bu sürecin doğasında var ve hedefleriniz ne kadar yüksekse o kadar çok düşersiniz."