derin1000Kitap
Gökyüzünde oksijen, hidrojen, helyum, su buharı ve bulutlar var. Daha küçük miktarlarda da nadir gazlar bulunuyor. Daha yukarıda ise uydular, uzay gemileri, sonra da öteki gezegenler ve güneş var. Güneş ve gezegenler arasında, şurada burada, göktaşları, kuyrukluyıldızlar, evrenin yaratılışından geriye kalan artıklar var. Bunun dışında da hiçbir şey yok. Gökyüzü, başlarımızın üzerinde, gerili bir çarşaftan başka bir şey değil. Karanlık her zaman vardı, en baştan beri devinimsizlik yasasına uymakta.
Bunu Rabibe’ye de söyledim, biliyor musun? Şöyle dedim:
"Sizin önünde diz çöktüğünüz şey, büyük bir boşluktan ibaret. Orada bizim eylemlerimizi yöneten biri yok. Kimseler bizi yönlendirmiyor ve bizi sevmiyor."
Nasıl yanıtladı biliyor musun?
"Birisini vekil kılmak işte en büyük yanlış bu. İsa yeryüzüne indiğinden bu yana iki bin yıl geçti ve hâlâ hepimiz bir çocuk gibi davranıyoruz ve hâlâ bir vâbî bekliyoruz. Bu vâbî gelmezse bir ihanet olduğundan kuşkulanıyoruz. İyi, ama kim Tanrı’nın bizim yerimize karar vermesi gerektiğini söyledi ki? O bize seçim yapma olanağını verdi. Bununla da yaratılanın sevgi dolu gücünü ortaya koydu. İyilik de kötülük de bizim ellerimizdedir. Bu anlamda siz bakışsınız. Yukarıda bizim mamamızı hazırlayan birisi yok; bizim varlığımız süt bebeğininki gibi bir varlık değildir. Evet, böylesi daha rahat olurdu, ama bir şey en baştan belirlenmiş olsaydı, yaşamlarımıza nasıl bir anlam verebilirdik ki?"
Sayfa 233
Yukarda ne somurtup durur hem o da be,ses ediverin şuna insin aşağı azcık kaynatak , bir rakı içsin bizimlen bir derdi varsa da söylesin.
Her istediğimizde yanımızda olan ama her istediğinde yanımızda olmayan bir güç olarak bakıyorum. Düzen ve işleyiş. 😬
1 yanıtı göster
Reklam
İşte yaşamın tüm çılgınlığı burada, bunca zahmet ve sonra hiçbir șey. Zaten çocuklar öldürmeye bayılırlar, karıncaları öldürürler, yuvalardaki kuşları. Hatta becerebilirlerse kedileri bile öldürürler.
Büyüyünce bunu neden engellemek gerekir ki? Bize neden yaşam verme olanağı değil de, yaşamı yok etme olanağı verilmiș? Biz hiçbir şey yaratamayız. Belki de yok etmek bu gücsüzlüğümüzün bir boşalımıdır.
Kabil, hemen pişman olmuştur. "Ne yaptın?" demiştir bir ses, o çevresine bakınmış ve yaptığından dehşete kapılmıştır. Bilmem bu bir şans mı sayılmalı, şanssızlık mı? Her neyse onun üzerinde o ses vardı, ses konuştu, konuştukça da pişmanlığı verdi. Ondan sonra neden sessiz kaldl? Demek ki tek bir eylemdi bu. Oysa, bunu izleyen milyonlarca yıl boyunca en yaygın eylem öldürmek oldu. Ne uygarlık, ne de farklı inançlar bu eylemi durdurmayı başrabildiler. *Hatta inanç, uygarlık bu eylemlerin daha bizla yayılmasına yol açan araçlar oldular.*
Sana ayrıldığımız gün ne dediğimi anımsıyor musun? Senin yaşamın sanata adanmıştı, benimki eyleme. Kitaplardan bıkmıştım, her șeye kafa yormaktan usanmıştım. Yaşamı yöneten en güçlü yasanın ne olduğunu çoktan anlamıştım, karşı koymanın ya da kaçmamın yalnızca gülünç bir zaman yitimi olduğunu öğrenmiştim.
Sayfa 232
Eyleme adadıysa hayatını bu abi seri katil oldu o zaman.
Önceki 2 yanıtı göster
@David_Copperfield Anladım, Lord Henry çok karamsar bir bakış açısı sunuyor. Ben ise insanların iyiliği kendi ellerinde yaratabileceğine inanıyorum. Belki de bu fark, insanın sorumluluk ve özgürlük kapasitesine dair. Siz bu fikirde haklı olabilirsiniz ama ben yine de umutlu tarafı savunuyorum.
1 yanıtı göster
İşte yaşamın tüm çılgınlığı burada, bunca zahmet ve sonra hiçbir șey. Zaten çocuklar öldürmeye bayılırlar, karıncaları öldürürler, yuvalardaki kuşları. Hatta becerebilirlerse kedileri bile öldürürler.
Büyüyünce bunu neden engellemek gerekir ki? Bize neden yaşam verme olanağı değil de, yaşamı yok etme olanağı verilmiș? Biz hiçbir şey yaratamayız. Belki de yok etmek bu gücsüzlüğümüzün bir boşalımıdır.
Kabil, hemen pişman olmuştur. "Ne yaptın?" demiştir bir ses, o çevresine bakınmış ve yaptığından dehşete kapılmıştır. Bilmem bu bir şans mı sayılmalı, şanssızlık mı? Her neyse onun üzerinde o ses vardı, ses konuştu, konuştukça da pişmanlığı verdi. Ondan sonra neden sessiz kaldl? Demek ki tek bir eylemdi bu. Oysa, bunu izleyen milyonlarca yıl boyunca en yaygın eylem öldürmek oldu. Ne uygarlık, ne de farklı inançlar bu eylemi durdurmayı başrabildiler. *Hatta inanç, uygarlık bu eylemlerin daha bizla yayılmasına yol açan araçlar oldular.*
Sana ayrıldığımız gün ne dediğimi anımsıyor musun? Senin yaşamın sanata adanmıştı, benimki eyleme. Kitaplardan bıkmıştım, her șeye kafa yormaktan usanmıştım. Yaşamı yöneten en güçlü yasanın ne olduğunu çoktan anlamıştım, karşı koymanın ya da kaçmamın yalnızca gülünç bir zaman yitimi olduğunu öğrenmiştim.
Sayfa 232
Eyleme adadıysa hayatını bu abi seri katil oldu o zaman.
Kitabın sonuna gelmedim henüz. Ancak benim görüşüm farklı. İçimizde kötülük olabilir ama onu fark etmek, yönlendirmek ve iyiliğe dönüştürmek insan olmanın gerçek gücü. Çocuklara, insanlara rehberlik eden bir akıl veya sevgi dolu bakış, yıkıcı eğilimleri iyiliğe çevirebilir yani. Doğru rehberlik ve bilinçle ilerlemek lazım.
Paylaşma nedenim farklı bir bakış açısı olması. Ben de çürütmeye geldim. 😄
3 yanıtı göster