Yalçın Buz
@ybuz
ODTÜ
Ankara
88 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Sen, Bende Öldün
Yazarı ve çevirmeni ile tanışma ve sohbet etme şansı bulduğum kitap, yazarın aynı zamanda ilk eseri.
Genç yaşta babasını kaybeden Jose, duygularını yazdığı notları sonradan kitap haline getirmiş. Hislerini olduğu gibi ve yoğun duygular içindeyken çok samimi şekilde kaleme aldığı kitapta, şiirsel tatları alıyorsunuz. İnce bir kitap. Bir oturuşta okuyup bitiriyorsunuz ama çok ince duygu aktarımları ve yüreğe dokunuşların etkisi içinize işliyor uzun süre.
Reklam
Sadece adını ilginç bulduğum için başladığım belki bu yıl okuduğum en güzel kitap diyebilirim. Sade, samimi, açıklayıcı ve kitap ve filmlerden örneklerle desteklenmiş, sanat genelinde ve kurmaca (fiction) özelinde harika bir eser. Sanat herkes içindir ile başlayan eserde, kurmacanın gerçek ile kıyaslandığında insana kattıklarını, gerçek hayat ve kurmaca eser arasındaki ilişkiyi hayretle okudum. Kurmacanın (kitap, film, resim, heykel...) insan duygularının gelişiminde ve güçlenmesinde etkisi olduğunu, iyi hissettirdiğini düşünürdüm ve savunurdum ama bu kadarını ne biliyordum ne de kırk fırın ekmek yesem bu kadar güzel anlatabilirdim. Kitaba adını veren cümleye gelince... Uzun süre alakasını kuramadığım ilginç ismin hikayesi ise harika ve düşündürücü.
Bu kitabı böyle anlatmaya çalışarak asla hakkını veremediğimi ve çok yetersiz kaldığımı biliyorum. Okuduğunuzda ne demek istediğimi anlayacaksınız. Her kurmaca severin okuması gerektiğini düşündüğüm için bir şeyler yazmak zorunda hissettim kendimi sadece.
Gördüğüme sevindim mi?İnsan
Kitabı ismi için aldığımı itiraf edeyim. Tarif edemediğiniz, sevindiniz mi üzüldünüz mü bilemediğiniz, daha doğrusu boşluk gibi tarifsiz bir hissi yazarın nasıl anlatacağını merak ediyordum. İnsan olmayı, hüznü, sevinci, hayatı çok güzel anlatıyor kısa yazılarında yazar. Geçmişi, bugünü, yarını... Anıları, bir arkadaşla susmayı, umutları... Az da olsa ilişkilerde kadınların tarafını biraz tuttuğunu düşündüm okurken. Cevabı son sayfada buldum. Gördüğüme sevindim mi?
Üç İstanbul
Yazarın tek romanında meşrutiyet, Abdülhamid ve mütareke yıllarındaki İstanbul; saraylarda, köşklerde yaşayanlar ve etraflarındaki insanların hayatları üzerinden anlatılıyor.
Para, şöhret, gösteriş, özenti, ihanet, yalan, kurnazlık, edepsizlik çok fazla kanıksanmış durumda. Okurken bir parça insanlık, güzel şeyler arıyorsunuz her sayfada. Bu kadarı da fazla diye düşünürken Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun Sodom ve Gomore'sini hatırlayıp acaba ne kadarı kurgu diye merak ediyorsunuz.
Kitabın dili biraz ağır. Yazarın anlatımı mükemmel.
Kitap sadece tarihin bir dönemini aktarmakla kalmıyor, çok ince iç sesleri, insan psikolojisi ve basit hesapları ve bu karanlık ortamı çok güzel önünüze seriyor.