Soylu
@yeleken
98 okur puanı
Aralık 2014 tarihinde katıldı
BEN DEĞİLDİM
Bir akşamüstü pencerenden bakıyordun
Ağır ağır, yollara inen karanlığa.
Bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya..
O geçen, ben değildim.
Bir gece, yatağında uyuyordun..
Uyanıverdin birden, sessiz dünyaya.
Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan,
Ve karanlıklar içindeydi odan...
Seni gören, ben değildim.
Ben çok uzaktaydım o zaman,
Gözlerin kavuştu ağlamaya, sebebsiz ağlamaya.
Artık beni düşünmeye başladığından
Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya..
Bunu bilen, ben değildim.
Bir kitap okuyordun dalgın..
İçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı.
Genç bir adamı öldürdüler romanda.
Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın..
O ölen, ben değildim..
Özdemir Asaf
KUĞUNUN ŞİKAYETİ
...
Kuğuysan, yeminliysen bir ömür bir aşka.
Diyeceğim; gitsen başka düğüm kalsan başka.
Ama vardı gidenler, onlarda gördüm;
( Her gidende seyreklikti, bir şey, uçtun da orda ne gördün! )
Gitmemeyi seçtim ben, kaldım üst üste, kördüğüm.
Öğrendiğim; bir kuğu yeminliyse aşka ömrü gibi
Göldür bütün dünya, bitmez boynun eğriliği.
Birhan Keskin
TAŞ PARÇALARI
xxxıı
Ömrü gurbette geçenler gibiydim senin yanında
Duymadın mı, çok söyledim?
O uzun gurbette
Ben senin "adalet" diye diye nasıl un ufak olduğunu gördüm.
Göre göre duya duya
yine de bigane olarak her şeye
Bilmedin ki ben senin gurbetinde delirmemek için
kalbimin aklıyla ördüğüm bir yıldızlı kubbede
yaşadım.
Tecellinin içinde ecel durur sevgilim, görmedin mi?
Adaletin içinde bir zalim oturur.
Birhan Keskin