İçimden bir söz verdim. *Sana ihtiyacım kalmadığında bana ihtiyaç duymanı sağlayacağım.* Çelişen benliklerimin serçe parmakları birbirine dolandı. Söz verilmişti.
Aniden şaşkınlığa bürünen yüzündeki çatık kaşları *iftiraya uğradım ve tam bir sürtüksün* ifadesinin sessiz haliydi. Tamam, son kısmı biraz abartıyor olabilirdim.
Battaniyemi omuzlarıma sarıp hızla ayaklandım. Çünkü gerçekten tehlike arıyordum. En dikkatli hâlimle bile oldukça fazla ses çıkararak koridorda ilerledim.