Sessizlik bir süre devam etti. Mataiçi sessizce Masako'ya baktığında kızın yaşamındaki hesapsız güzellik, durmadan amaçsızca yanıp kül oluyormuş ve boşluğa karışıyormuş gibi hissetti. Birini kaybetmenin hüznü kalbini delip geçti. Düşmekte olan taçyapraklarını durdurmaya çalışırkenki gibi kaçınılmaz bir hüsran ve acıma ile Masako'ya sıkıca sarılma arzusuna kapıldı, ancak...
Mataiçi iç çekti. Sonunda tek diyebildiği, "Ne sessiz bir gece," oldu çaresizce.
Ümitsiz birinin sözleriydi bunlar ancak bu seste ne hayatın sıradanlığına duyulan özlemin pişmanlığı ne de umutsuzluktan kurtulup bilinmeyen geleceğin bilinen sayfalarını çevirme merakı ya da tutkusu vardı.