• 1. Musahipzade Celal (1868-1959)

    Aynaroz Kadısı,
    İtaat İlamı,
    Fermanlı Deli Hazretleri,
    Kafes Arkasında,
    Bir Kavuk Devrildi,
    Macun Hokkası,
    Kaşıkçılar,
    Atlı Ases,
    Moda Çılgınları,


    2. Faruk Nafiz Çamlıbel: (1898-1973)

    Canavar,
    Akın
    Kahraman

    3. Vedat Nedim Tör: (1897-1985)

    İşsizler,
    Köksüzler,
    Üç Kişi Arasında,
    Hayvan Fikri Yedi,
    Çarliston,
    Kör,
    Fevkalasriler
    Sanatkar Aşkı,
    Kadın Asker Olursa,
    Değişen Adam,
    İmralı’nın İnsanları,
    Sanatkar Aşkı ve Hiç,
    Siyah Beyaz,
    Aşağıdan Yukarı,
    Sahte Kahramanlar

    4. Reşat Nuri Güntekin: (1889-1956)

    Hançer,
    Eski Rüya,
    Ümidin Güneşi,
    Gazeteci Düşmanı,
    Şemsiye Hırsızı,
    İhtiyar Serseri,
    Taş Parçası,
    Bir Köy Hocası,
    Babür Şah’ın Seccadesi,
    Bir Kır Eğlencesi,
    Ümit Mektebinde,
    Felaket Karşısında,
    Gözdağı,
    Eski Borç,
    İstiklal,
    Vergi Hırsızı...

    5. Cevdet Kudret (Solok): (1907-1992)

    Tersine Akan Nehir,
    Rüya İçinde Rüya,
    Kurtlar,
    Yaşayan Ölüler

    6. Halit Fahri Ozansoy: (1891-1971)

    Hayalet,
    Baykuş,
    Sönen Kandiller,
    İlk Şair,
    Nedim,
    On Yılın Destanı,
    Bir Dolaptır Dönüyor

    7. Ahmet Kutsi Tecer: (1901-1967)

    Köşebaşı,
    Koçyiğit Köroğlu
    Bir Pazar Günü,
    Satılık Ev

    8. Nazım Hikmet Ran (1902-1963)

    Ferhat ile Şirin,
    İnek,
    İnsanlık Ölmedi Ya! ve yeni uyarlaması Enayi,
    Sabahat,
    Evler Yıkılınca,
    Ocak Başında,
    Yolcu ve yeni versiyonu İstasyon,
    Demokles’in Kılıcı,
    Yusuf ile Menofis,
    Nan İvanoviç Var mıydı Yok muydu,
    Tartüf-59,
    Kadınların İsyanı,
    Yalancı Tanık,
    Kör Padişah,
    Her Şeye Rağmen

    9. Cevat Fehmi Başkut: (1905-1971)

    Küçük Şehir,
    Büyük Şehir,
    Ayarsızlar,
    Göç,
    Öbür Gelişte,
    Paydos,
    Harput’ta Bir Amerikalı,
    Soygun,
    Buzlar Çözülmeden,
    Koca Bebek,
    Hepimiz Birimiz İçin,
    Sana Rey Veriyorum,
    Makine,
    Kleopatra’nın Mezarı,

    10. Orhan Kemal: (1914-1970)

    İspinozlar,
    Koğuş,
    Bekçi Murtaza,
    Eskici ve Oğullan,
    Kardeş Payı

    11. Oktay Rıfat: (1914-1988)

    Bir Takım İnsanlar,
    Atlarla Filler ya da Dirlik Düzenlik,
    Çil Horoz,
    Yağmur Sıkıntısı,
    Zabit Fatma’nın Kuzusu,
    Oyun İçinde Oyun

    11. Aziz Nesin: (1915-1995)

    Çiçu,
    Hakkımı Ver Hakkı,
    Hadi Öldürsene Canikom,
    Tut Elimden Rovni,
    Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz,
    Ah Biz Eşekler (Sermet Çağanla birlikte),
    Sen Gara Değilsin,
    Hazır Ol,
    Bir İnsan Başı Üstüne Üç Fesli Üzünç,
    Bir Kadın İçin Düet,
    Yaşasın Kavuniçi,
    Tek Yol,

    12. Haldun Taner: (1918-1986)

    Keşanlı Ali Destanı
    Dışarıdakiler,
    Ve Değirmen Dönerdi,
    Fazilet Eczanesi,
    Lütfen Dokunmayın,
    Huzur Çıkmazı
    Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım,
    Sersem Koca’nın Kurnaz Karısı,
    Eşeğin Gölgesi,
    Zilli Zarife,
    Astronot Niyazi,
    Ha Bu Diyar,
    Dün-Bugün,
    Aşk ve Sevda,
    Dev Aynası,
    Yar bana Bir Eğlence,

    13.Tarık Buğra: (1918-1994)

    Ayakta Durmak İstiyorum,
    Yüzlerce Çiçek Birden Açtı,
    Dört Yumruk,
    Güneş ve Aslan,
    Patron,
    İbiş’in Rüyası,
    Akümülatörlü Radyo

    14. Sabahattin Kudret Aksal: (1920-1993)

    Evin Üstündeki Bulut,
    Şakacı,
    Bir Odada Üç Ayna,
    Tersine Dönen Şemsiye,
    Kahvede Şenlik Var,
    Kral Üşümesi,
    Bay Hiç,
    Sonsuzluk Kitapevi,

    15. Nazım Kurşunlu: (1911-1980)

    Branda Bezi,
    Çığ,
    Merdiven,
    Fatih,
    Dumanlı’da Telaki Var,
    Melekler ve İnsanlar,
    İpler Elimizde Değil,
    Çivi Çiviyi Söker,
    Analar Babalar Okulu,
    Gecikenler,
    Kör Dadı

    16. Behçet Necatigil: (1916-1979)

    Yıldızlara Bakmak,
    Gece Aşevi,
    Üç Turunçlar,
    Pencere,
    Emekli,
    Hayal Hanım,
    Kadın ve Kedi,
    Yol,
    Gaz,
    Süslü Karakol Durağı

    17. Necati Cumalı: (1921-2001)

    Boş Beşik,
    Geceyi Dinle,
    Mine,
    Derya Gülü,
    Susuz Yaz,
    Ezik Otlar,
    Nalınlar,
    Masalar,
    Bakanı Bekliyoruz,
    Tehlikeli Güvercin,
    Kaynana Ciğeri,
    Yeni Çıkan Şarkılar,
    Zorla İspanyol,
    Vur Emri,
    Aşk Duvarı,
    Gömü,
    Kristof Kolomb’un Yumurtası,

    18. Orhan Asena: (1922-2001)

    Alemdar Mustafa Paşa-Tohum ve Toprak,
    Simavnalı Şeyh Bedreddin,
    Atçalı Kel Mehmet,
    Korku,
    Şili üçlemesi olarak adlandırılan Şili’de Av, Bir Başkana Ağıt, Ölü Kentin Nabzı,
    Gılgamış,
    Yurttaş A,
    Yurttaş B,
    Yurttaş C,
    Tanrılar ve İnsanlar,
    Yıldız Yargılanması,
    Gılgamış
    Yalan,
    Fadik Kız

    19. Recep Bilginer: (1922-2005)

    İsyancılar,
    Ben Devletim,
    Sarı Naciye,
    Yunus Emre,
    Men Kimim,
    Oyun Bitti,
    Karım ve Kızım,
    Kıskanç,
    Sevdiğim Adam,
    Mevlana,
    Zaferden Sonra,
    Sevgi ve Barış,
    Sırat Köprüsü

    20. Adalet Ağaoğlu: (1929-)

    Evcilik Oyunu,
    Çatıdaki Çatlak,
    Tombala,
    Çıkış,
    Bir Kahramanın Ölümü,
    Kozalar,
    Üç Oyun,
    Kendini Yazan Şarkı,
    Sınırlarda Aşk,
    Kışı Barış,
    Sessiz Adam,

    21. Refik Erduran: (1928-2013)

    Deli,
    Bir Kilo Namus,
    Cengiz Han’ın Bisikleti,
    İp Oyunu,
    Karayar Köprüsü,
    İkinci Baskı,
    Büyük Jüstinyen,
    Aman Avcı,
    Ayı Masalı,
    Direkler Arasında,
    Uçurtmanın Zinciri,
    Kartal Tekmesi,
    Turp Suyu,

    22. Güngör Dilmen: (1930-2012)

    Ayak Parmakları,
    Avcı Karkap,
    Canlı Maymun Lokantası,
    Midas’ın Kulakları daha sonra Midas’ın Altınları ve Midas’ın Kördüğümü üçlemesiyle,
    Bağdat Hatun,
    Akad’ın Yayı,
    Kurban,
    Deli Dumrul,
    Ak Tanrılar,
    Hasan Sabbah,
    Ben Anadolu,
    Anadolu: Söylenceden Gerçeğe,
    Devlet ve İnsan,
    konusunu Kurtuluş savaşından almış olan Aşkımız Aksaray’ın En Büyük Yangını,
    Hakimiyet-i Milliye,
    Aşevi,
    Galile’nin Günahları,
    Osmanlı Dram Kumpanyası,
    Troya İçinde Vurdular Beni,
    Kurban

    23. Turgut Özakman: (1930-2013)

    Ocak,
    Paramparça,
    Kanaviçe,
    Güneşte On Kişi,
    Duvarların Ötesi
    Babamla Birlikte,
    Ben Mimar Sinan,
    Ah Şu Gençler
    Fehim Paşa Konağı ile
    Resimli Osmanlı Tarihi,

    24. Ülker Köksal: (1931-)

    Sacide,
    Yollar Tükendi,
    Besleme,
    Adem’in Kaburga Kemiği,
    Bir Garip Oyun,
    Uzaklar,
    Sevdalı Fidanlar,
    Karanlıkta İlk Işık,
    Dünyanın Yaşlı Çocukları

    25. Turan Oflazoğlu: (1932-)

    Keziban,
    Allah’ın Dediği Olur,
    Elif Ana…

    Tarihi Oyunlar:

    Deli İbrahim,
    IV. Murat,
    Genç Osman,
    Bizans Düştü-Fatih,
    Kösem Sultan,
    Kanuni Sultan Süleyman-Hem Kanuni Hem Muhteşem,
    III. Selim-Kılıç ve Ney,
    Cem Sultan,
    Sinan,
    Kanuni,
    Yine Bir Gülnihal,
    Korkut Ata,
    Yavuz Selim,
    Sokrates Savunuyor…

    26. Oktay Arayıcı: (1936-1985)

    Dışarıda Yağmur Var,
    Seferi Ramazan Bey’in Nafile Dünyası,
    Bir Ölünün Toplumsal Anatomisi,
    At Gözlüğü,
    Rumuz Goncagül

    27. Dinçer Sümer: (1938-)

    Altın Kalpli Kız,
    Katip Çıkmazı,
    Eski Fotoğraflar,
    Gecenin Kulları,
    Üç Derste Aşk,
    Karacaoğlan,
    Gül Satardı Melek Hanım,
    Maviydi Bisikletim,
    Memur Oğlu Memur,
    Beni Dünya Kadar Sev,
    Ayşe Ali’yi Seviyo

    28. Vasıf Öngören: (1938-1984)

    Asiye Nasıl Kurtulur,
    Göç ve yeni düzenlemesiyle Almanya Defteri,
    Bu Oyun Nasıl Oynanmalı,
    Zengin Mutfağı

    29. Bilgesu Erenus: (1943-)

    El Kapısı,
    Ortak,
    Nereye Payidar,
    İkili Oyun,
    Kelaynaklar,
    Güneyli Bayan,
    Misafir,
    Halide,
    Arka Bahçe

    30. Başar Sabuncu: (1943-2015)

    Kargalar,
    Şerefiye,
    Zemberek,
    Çark,
    Mutemet Ali Rıza Bey,
    Memurlar,
    İşçi Babası Ömer Ağa ile Küçük Hanımın Şoförü,
    İşgal ya da Talihli Amele Mehmet Ali’nin Harikulade Maceraları

    31.Tuncer Cücenoğlu: (1944-)

    Kördöğüşü,
    Öğretmen,
    Yeşil Gece,
    Çıkmaz Sokak,
    Kadıncıklar,
    Dosya,
    Biga-1920,
    Yıldırım Kemal,
    Helikopter,
    Metruşka,
    Kumarbaz,
    Boyacı,
    Kızılırmak-Karakoyun,
    Çığ,
    Neyzen,
    Sabahattin Ali

    32. Mehmet Baydur: (1951-2001)

    Limon,
    Gün Gece/Oyun Ölüm Yalnızlığın Oyuncakları,
    Kadın İstasyonu,
    Cumhuriyet Kızı,
    Yangın Yerinde Orkideler,
    Maskeli Süvari,
    Düdüklüde Kıymalı Bamya,
    Yeşil Papağan Limited,
    Vladimir Kamarov,
    Menekşe Korsanları,
    Aşk,
    Sevgi Aylakları,
    Kutu Kutu Tensing,
    Çin Kelebeği,

    33. Sevim Burak

    “Everest My Lord (İşte Baş, İşte Gövde, İşte Kanatlar)”
    Sahibinin Sesi

    34. Yılmaz Onay

    İşçi Sınıfının Açık Oturumu (1978)
    Tren Gidiyor (1984)
    Bu Zamlar Bana Karşı (1985)
    Dev Masalı (1985)
    Şarkılarımız Ölmesin ( 1985)
    Karagöz'ün Muamması (1985)
    Arafta Kalanlar (1985)
    Sanatçının Ölümü (1986)
    Kara Dul Efsanesi (1991)[6]
    Kara Kedi Geçti (1992)
    Hücre İnsanı (1992)
    Prometheia (1993)[7]
    Üç Kuruşluk Mahalle Dersleri

    35. Güner Sümer (19 Mart 1936 - 27 Nisan 1977)

    Yarın Cumartesi
    Bozuk Düzen
    Hüzzam
    Aşk Bir Masaldır
    Ölü Mevimler
  • 148 syf.
    ·1 günde
    30 Aralık 2019 Pazartesi
    14:04

    Güngör Dilmen ismi daima edebiyat kitaplarında karşıma çıkan bir isimdi. Özellikle Canlı Maymun Lokantası kimin diye sorduklarında Güngör Dilmen diye cevap verirdik. Geç kalınmış bir okuma süreci olsa da bu son aylarda tam 8 tane Güngör Dilmen kitabını okudum. 20 Aralık - 20 Ocak arası devam edecek olan bir etkinlikle de birkaç arkadaşımızı daha katıp yazarı daha çok okutmaya çalıştım. Katılan herkese tekrar teşekkür ederim.
    #56846731 Elimde iki tane daha kitabı var (Midas Üçlemesi, Aşkımız Aksarayın En Büyük Yangını) sonra kalan kitaplarını temin edene kadar sona erecek okumalarım.

    Daha önce
    Toplu Oyunlar 5 #52107732
    Kurban
    #56241535
    Canlı Maymun Lokantası
    #56119884
    Oyunlarını inceledim bu kitabı incelemekten ziyade değineceğim arta kalan kısımlar kişisel rahatsızlıklarımı dile getirmekten ibaret olacak.

    Yerli tiyatro yazarlarımız sessiz sedasız bir hayat belirli bir azınlığın elinde dolaşan bir kadere mahkum ülkemizde bunun sebebi ise sanat ve edebiyata verdiğimiz önemin azlığı daha doğrusu yokluğundan kaynaklanıyor.

    Eğitim sisteminin içinde tiyatro metni okuma okutma diye bir şey yok maalesef, daha öykü ve romanı okuyamaz halde olan insanlarımız tiyatronun varlığını tamamen unutuyor. Halbuki bizim sanat edebiyata önem veren ve gerçek anlamda donanımlı bireyler yetiştiren Köy Enstitülerimiz vardı birkaç siyasinin aptallığı yüzünden ülkenin çalınan devrimi Köy Enstitülerimiz'den Hasanoğlan Yüksek Köy Enstitüsünde eğitimi verilen bazı müzik aletleri şöyleydi:

    Mandolin
    Keman
    Bağlama
    Akordeon
    Piyano
    Metronom
    Amplifikatör
    ..

    Ve son yılında oynanan bazı tiyatro oyunları şöyledir;

    Anton Çehov: Teklif

    Moliére; Zoraki Tabip, Kibarlık Budalası

    Sophokles; Kral Oedipus

    Gogol; Müfettiş

    Shakespeare; Bir Yaz Gecesi

    Benim için Köy Enstitüleri; Hasan Ali Yücel ve İsmail Hakkı Tonguç kırmızı çizgidir bu ülke için yapılan en büyük "Aydınlanma Hareketi''nin mihenk taşlarıdır ve aynı zamanda bu ülkede en fazla ihanet edilen insanların başında gelirler.

    1940 yılında başlayan ve evrensel bir oluşum olan köy enstitüleri üzerine onlarca ülkeden araştırma heyetleri yollanmış ve mercek altına alınmıştır.

    Biz ise haince onları kapattık, kapattık da ne oldu? Vitrin edebiyatına tâbi bir nesil yetiştirdik, her sene eğitim sistemi değişen rezil bir vaziyete büründük. İçerikleri boş, etkinlikleri saçma müfredat programı ile bomboş, cahil nesiler yetiştirmeye başladık. Bazı bölgelerde Ortaokul öğrencileri okuma yazmayı dahi bilemez duruma gelmiş, öğretmenler baş edemeyeceği kadar sorumluluklar ve geçim mücadelesi ile baş başa bırakılmıştır.

    Katlanarak ilerleyen edebiyata ve sanata olan uzaklığımız yüzünden mutsuz, hayattan zevk alamayan sosyal medya bağımlısı, kişiliği oturmamış, sosyal ilişkilerde başarısız ve öz güveni düşük bireyler mezun ediyoruz.

    70 yıl önce okunan ve okutulan klasikler ve verilen dil eğitimi seviyesi ile günümüzde var olan durum arasında gerçekten büyük bir uçurum var. Biz hala Hasan Ali Yücel'in klasikler dizisini okuyor ve hâlâ en çok Köy Enstitüleri mezunlarının eserlerine güveniyoruz.

    Geçenlerde Devlet Tiyatrolari ile ilgili bir paylaşım yapmıştım, altına bir arkadaşımız (Denetimli Tiyatro: Devlet Tiyatrosu) cevabını yazmıştı, evet sanat ve edebiyat bu ülkede daima siyasi bir kuşatma altında belki de hep öyle kalacaktır ama ben Devlet Tiyatroları yönetmenlerinin bazılarının hayatlarını araştıran her şeye rağmen sanata tutunmak için ellerinden geleni yapan insanlara da şahit oldum. Devlet Tiyatroları maddi durumu iyi olmayan insanların bir oyun seyredebilmesi için en iyi seçenektir ben öğrencilik hayatımda Denizli Hasan Kasapoğlu Devet Tiyatrosunda tanıdım sahne sanatlarını, hayatımda ilk kez orada gittim tiyaroya. Sonra bir yıl kadar Ankara Kızılay'da yaşadım yürüme mesafesinde olan Ziraat, Akün ve Şinasi sahneleri ile haftada en az iki kez tiyatroya gidiyordum. Şimdi de Gaziantep ilinde yaşıyorum burada da Onat Kutlar Devlet Tiyatrosu var elimden geldiğince sezon oyunlarına gitmeye çalışıyorum. Ben bu sahnelerde sevdim tiyaroyu bu sahnelerde: Yeraltından Notlar, Kurban, Töre, Kontrabas, Rumuz Goncagül, Moby Dick, Ya Devlet Başa Ya Kuzgun Leşe, Hürrem Sultan, Felatun Bey ile Rakım Efendi, Tolstoy ve Anna, Satranç... Ve daha nice eserleri bu sahnelerde izledim. Devlet Tiyatroları oyuncuları az bir para ile hayatlarını devam ettirmekte sözde aydın olan topluluklarımızın her oyununun bileti 100 liraya yakın oluyor burjuva sınıfına seslenen bir aydın kesimini reddediyorum özel tiyatroları çok nadir tercih ediyorum bu ekonomik şartlarda benim verecek bu kadar param yok ki olsaydı da nadir gideceğimi düşünüyorum. Mevcut iktidarın yanlış ekonomi politikalari yüzünden aşırı pahalı yaşama direnmeye çalışan insanların bir sanat kaygısı taşıması için hamurunda her şeye rağmen sanat ve edebiyat mayasını taşıması gerekir bu durum bizim ülkemizde hiçbir zaman gerçekleşmeyecek sanatı takip eden ve temsil eden kesim daima orta ve üst sınıf olacak bir iki odalı eve ben maaşımın yüzde 35'ini kira parası olarak verirken, soğanın sarımsağın girmediği evleri binaları görüyorken aydın sanatını tercih etmemeye devam edeceğim, bütün masrafları kısıp minimalist bir hayat sürmeme rağmen kitaplarımın yarısını alamıyorken, kütüphane kütüphane dolaşıp, yüzlerce e kitap okuyorken ben halkçıyım, ben aydınım diye geçinen ama ücretinden de ödün vermeyen tüm halkçı yazar ve sanatçıların performanslarına gitmeyi reddediyorum. Her kötü koşula rağmen unutulan edebiyat ve sanata kavuşmaya çabalıyorum.

    Edebiyata ve sanata yönelim insan hayatında bir gereklilik olması gerekirken bizim ülkemizde bir hobi ya da bir boş zaman faaliyeti olarak vücut buluyor benim için bir gereklilik hem sahnede olsun hem yazılı metni okumak olsun hayatımda uzun zamandır olan ve olacak bir alandır tiyaro..

    Güngör Dilmen bu ülke tiyarosuna uzun yıllar hizmet etmiş değerli bir tiyatro yazarı İstanbul Üniversitesi Klasik Filoloji Bölümünü bitirdi, Tel Aviv ve Atina'ya tiyatro alanında araştırmalar yapmak için gitti. Yale ve Washington Üniversitelerinde tiyatro eğitimi gördükten sonra Türkiye'ye dönüp İstanbul Şehir Tiyatrosunda, İstanbul Radyosunda, Anadolu Üniversitesi, İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuarı Tiyaro bölümünde olmak üzere değişik ama sürekli tiyatro üzerinde görevler üstlendi. Genç dramatugları yetiştiren bir öğretmen oldu.

    Eserlerinde tarih ve mitolojiyi başarılı bir şekilde kullanarak günümüze uyarladı.
    Bu kitabında da iki oyunu yer alıyor. Deli Dumrul oyununu az çok biliriz Dede Korkut Hikayelerinden Azrail ile olan sürtüşmesinden sonra kendi canının yerine can bulmaya çalışan Deli Dumrul ne en yakındaki adamından ne de Anne Babasından dilediği canı alabilecektir.

    İkinci oyun Akad'ın Yayı;

    Oyundaki tanrıça adına tahsis edilen yay'ın insanın eline geçince evrensel bir güce dönüştüğünü ve İnsan aklının bu gücü hangi yönde kullanacağını sorgulayan bir oyun. Akad ise yayı kullanıp kötülük ve şiddet getirmek yerine sevgi ve barış getirsin diye kullanmadan sırtında taşımış kötü emellerine alet etmesin diye tanrıçasına geri vermekten vazgeçiyor, babasının ve çevresinin şiddete dayalı önerilerine kulak asmadan barışçıl bir yol haritası çiziyor. Onlar onu dışlayıp dağda Haydut arkadaşı Yatpan'ın yanına sürdüler o elindeki muazzam yay ile susuz kalmasınlar diye dağları delip su getirmeye çalıştı. Akad insanın kendi başına, tanrısız yalnızca kendi iradesiyle başa çıkması gereken bir çağın öncüsüdür. İnsanlığın başına gelen tüm felaketlerin iyi yerine kötüyü tercih eden bazı yöneticilerin elinden geldiğinin habercisidir Akad, elindeki bilimsel gelişmeleri evrensel güzellik için değil de kitle imha silahlarının geliştirilmesine, sınır güvenliği için yüksek savunma sistemleri yatırımına ayıran kutuplaşmış dünya düzenin habercisidir Akad...

    Babası Kadı Danyal onu yakıp yıkıp kahramanlık yapması için dolduruşa getirirken düşmanına yardım etmeyi seçen bir Akad'ı konuşuyoruz;

    "DANYAL : Anlayamıyorum seni. Hem kaç gündür yemek yediğini görmedim, oruç mu tutuyorsun? Sofu mu oldun?
    AKAD : Hitit ülkesinde kıtlık var.
    DANYAL : Sana ne Hitit ülkesindeki kıtlıktan?
    AKAD : Onların çektiği açlığı bir ölçü ben de duymak istiyorum.
    DANYAL : Zorun ne çocuk? Hititler bizim düşmanımızdır. Açlık kıtlık ülkelerini kasıp kavuruyorsa bizim sevinmemiz gerek. AKAD : Kimse benim düşmanım değil. Açlık denen sarı ejder bizim yurdumuzu da ziyaret edebilir komşularımızın mutsuzluğuna sevinmek nicedir? Yardım etmeliyiz onlara.


    Haydut Yatpan'ı yayın gücü olmadan dağdan indirio halkının önünde özür dilettğinde halk yayla birlikte Akad'ın elde edeceği başarıları, kazanacakları savaşları gözleri dönmüş ve kana susamış bir şekilde dile getirdikleri vakit Akad şöyle cevap verecektir;

    1. YURTTAŞ : Ele geçirdiğimiz fırsatı kullanmayalım mı?
    AKAD : Yarın onların eline geçebilir fırsat dediğiniz .
    I. YURTTAŞ : Gelecekten korkup oturalım mı?
    II. YURTTAŞ : Bu düzen böyle kurulmuş, sen mi değiştireceksin?
    ı. YURTTAŞ: Yay bizim elimizde şimdi
    savaş isteriz , savaş.
    YURTTAŞLAR : Savaş isteriz, savaş
    AKAD : Omuzumda taşıdığım bu yayın size verdiği garip sinsi güven gözünüzü döndürüyor. Ama hiç kimse Akad 'ı bir yıkıcı ordunun başında görmeyecek.
    YURTTAŞ : Sen korkuyorsan yayı bize teslim et .
    YURTTAŞLAR : .Yayı bize teslim et .
    AKAD : Onu kimseye veremem.
    1. YURTTAŞ : Sen kullanmazsan biz kullanırız .
    AKAD : Açılın.yayı vermem dedim.
    DANYAL (bir gayretle): Açılın , açılın diyor Akad
    YURTTAŞ : Zorla alırız biz de.
    AKAD (yayı doğrultur): Öz yurttaşlarıma çekmek zorunda bırakmayın beni?
    1. YURTTAŞ : Yürüyün üstüne, korkmayın, dediğini yapa-maz . Yayı kapalım elinden . Yürüyelim Boğazköy'e .
    YURTTAŞLAR : Mısır'a yürüyelim, yayı kapıp elinden.
    DANYAL : Durun, açılın, Akad dediğini yapar. (Akad yayı gerer yıldırım düşer, öndeki kişiler cansız yere serilir.

    Akad barışçıl tutumunu sürdürmede halkına zarar vermeyi göze alacak kadar kararlıdır.
    Çok akıcı ve bir o kadar düşündürücü metni okumanızı tavsiye ederim, tabi bu eser bu sitede sadece iki okunma oranına sahip ki kitabı siteye ben eklemiştim diğer birkaç kitabı gibi eserlerinden haberi olmayan bizlerin duyarsızlığına rağmen Güngör Dilmen hep var olacak ve eserlerinde evrenselliği çoktan yakalamış bir değerdir.