Sırça Köşk…
Herkesin mutlu yaşadığı bir şehre üç arkadaş gelir. Rahat yaşamanın yolunu ararken şehir halkına onların bir eksikliği olduğunu söylerler. Şehirde her şey tamamdır ama sırça köşkleri eksiktir. Bunu duyan ahali bir sırça köşk inşa eder. Bu üç kafadar eksikliklerini giderdikleri için şehir halkının kendilerine borçlu olduğunu herkese hissettirir. Ve o şehir halkına bir kene gibi yapışırlar. Halkın beli bükülür bunlar zevk ve sefa sürerler. Ama sırça köşk bu yıkılması için bir kelle yeter.
Sabahattin Ali dönemin koşullarına sert eleştirilerde bulunmuş. Birçok öyküden oluşan kitap tam anlamıyla taşlama eseri. Cesur, edebi bir kalem. Hayal gücünden ziyade bir gözlemler sonucu oluşmuş yazdıkları. Oldukça akıcı ve düşündüren öyküler yazmış.
Puan vermedi·517 syf.·
2026 4. kitabı
Bu kitabın incelenmesini yazmak, kitabı bitirme sürecim kadar zor gelecek. Kitabı çok güzel akıcı bir şekilde okudum. Bitirmeme son 3 bölüm kala okuyamadım.. Elim bitirmeye bir türlü gitmiyordu. Acaba kitabı mı bitirmek istemiyordum ya da istediğim son olmamasından korkarak elime mi almak istemiyordum? Emin değildim ne olduğundan. Bugün "artık yeter bitir artık şu kitabı ara verdiğin yeter" dedim. Son kalan bölümleri okumaya başladım ve kitabı bitirdiğimde karar verdiğim şey ise kitabı istediğim son olmamasından dolayı okuyamamış olmam. Hayatımızda sevdiğimiz insanlar için kendimizden verdiğimiz ödünler, fedakarlıklar aslında zamanla kendi kişiliğimizden uzaklaşıp olmayan birine dönüşüm, kendini unutma, hayattan alınan zevkin düşmesine ve en kötüsü intihara kadar sürükleyeceğini gördüm. Ve hissederek yaşamış kadar oldum. Ve şunu anlıyorum ki sizi olduğunuz gibi sevmeyen, değiştirmek isteyen hatta bu kişiler değer verdiğiniz, aşık olduğunuz kişiler olsun. Onları hayatımızdan çıkarmamız kendi zihinsel ve ruhsal sağlığımız için en iyisi olacaktır.
Reklam
Hakikat dediğimiz katı duvarlara çarptığımızda, kurgunun şefkatli kollarına sığınmaktan başka ne gelir elimizden? Eric-Emmanuel Schmitt’in ( @ericemmanuelschmitt_officiel ) Bayan Ming’in Hiç Olmayan
Zaman Katilleri
Yaratıcılık Kodu’nu; erken uyuduğum ancak gecenin bir yarısı uyandıktan sonra bir daha gözümü kırpamadığım kalorifer yanacak kadar soğuk bir Londra gecesinin ardından gelen tehir eden trenlerle dolu
Sustuklarımız çiçeklere emanet..Şiir
Merhaba okur dostlar, 
Adnan Yücel'in okumuş olduğum 7’nci kitabı 
Acıya Kurşun İşlemez oldu. Şairin diğer kitaplarına göre daha mı farklı, yoksa benim hayatımdaki zamanlaması mı farklı denk geldi bilemedim doğrusu ama bu kitap biraz farklı vurdu..
Kitapta öyle dizeler var ki, insanı kendi içindeki karanlık dünyasına hapsediyor.
Söyler misin?
Zindanda çiçekler nasıl yetişir. (s.24)
Okurken düşündüm o kadar çıkmazda, o kadar yorgun hissettiğin bir anda, etrafındaki her şey üzerine üzerine gelirken insan nasıl olur da yine de güzellik arar, nasıl çiçek yetiştirir?.. Adnan Yücel bu soruyu sorarken aslında cevabını da veriyor o çiçekler zaten o zindanın içindeki inatla dirençle yeşeriyor...
Anlatsam şimdi
Bir daha dinleyebilir misin? (s.65)
Sanki birine içini dökeceksin ama taşıyabilir mi diye korkup susuyorsun ya, işte tam o an... Adnan Yücel kelimeleri birer yük gibi değil de, birbirine tutunulacak birer dal gibi kullanmış burada. Kitap bittiğinde hissettiğim şey, birinin hayatına misafir olmak gibiydi. Süslü cümleler yok, olduğu gibi anlatmış her şeyi.. Kendi payıma aldıklarım bana yeter! Şiir dediğin de zaten bu değil mi?..
Başkasının acısında kendi yaramızı merhemlemek. Okuyun okutun ama en çok da kendi payınıza düşeni alın.
Adnan Yücel'in okumuş olduğum 7’nci kitabı Acıya Kurşun İşlemez oldu. Şairin diğer kitaplarına göre daha mı farklı, yoksa benim hayatımdaki zamanlaması mı farklı denk geldi bilemedim doğrusu ama bu kitap biraz farklı vurdu..
Kitapta öyle dizeler var ki, insanı kendi içindeki karanlık dünyasına hapsediyor.
Söyler misin?
Zindanda çiçekler nasıl yetişir. (s.24)
Okurken düşündüm o kadar çıkmazda, o kadar yorgun hissettiğin bir anda, etrafındaki her şey üzerine üzerine gelirken insan nasıl olur da yine de güzellik arar, nasıl çiçek yetiştirir?.. Adnan Yücel bu soruyu sorarken aslında cevabını da veriyor o çiçekler zaten o zindanın içindeki inatla dirençle yeşeriyor...
Anlatsam şimdi
Bir daha dinleyebilir misin? (s.65)
Sanki birine içini dökeceksin ama taşıyabilir mi diye korkup susuyorsun ya, işte tam o an... Adnan Yücel kelimeleri birer yük gibi değil de, birbirine tutunulacak birer dal gibi kullanmış burada. Kitap bittiğinde hissettiğim şey, birinin hayatına misafir olmak gibiydi. Süslü cümleler yok, olduğu gibi anlatmış her şeyi.. Kendi payıma aldıklarım bana yeter! Şiir dediğin de zaten bu değil mi?..
Başkasının acısında kendi yaramızı merhemlemek. Okuyun okutun ama en çok da kendi payınıza düşeni alın.İçimde yaşamaya devam edeceksin…1000Kitap
Kimi kitaplar okunur ve biter, kimi kitaplar ise insanın içinde yaşamaya devam eder. Kitabı bitirdiğimde yalnızca Meryem ve Leyla’nın hikâyesini değil, kadın olmanın, insan olmanın ve özgürlüğün
Reklam
Reklam