Gelme! Sana her zaman açık olan o kapı varya dün defalarca kitlendi. Anahtarı da yok ne sana ne de bir başkasına.Vazgeçtim her şeyden, bizden, bu sefer sende dahil. Vazgeçemem sanırdım ama geçtim. Zorunda bıraktın.... Niye parçaladım ki gel diye, sev diye? Senin sevgini çok sorguladım sorgulamaya da devam ediyorum. Bu saatten sonra gelme olur mu? Senin hasretinden öldüğümü bil ama gelmeyi bile deneme....!