Kendi içine demir atmış bir balıkçı teknesi gibi şu sonsuz okyanusta ruhunu yelken sanıp sürekli gemici düğümü atıyorsun derinliklerine...
Oysa seni üstünde taşıyan şey, senin distopyan değildi, fırtına sandığın duygular, meltemlerdi. Ama sen sürekli yelken alabora diyeceksin biliyorum. Taa ki bir kıyıya vurana değin..