Yasir
@yldrm1001
Hukuk
9 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ayetleri eğrip bükmeden olduğu gibi çeviren ve M.K Atatürk'ün de güvenip çevirmesini istediği hocamıza teşekkür ediyorum. Diğer mealcilere göre çok daha doğru bir çevirisi var eğer meal okumak istiyorsanız Elmalıli en iyisi diyebilirim.
Kitabi tavsıye üzerine almıştim. Kitap özellikle Avatar son hava bükücüye çok benziyor, benim gibi bu dizinin hayranıysanız kitabi okumanızda fayda var. Kitaba gelecek olursak sade ve akıci bir dille yazılmiş fantastik konulu bir kitap, ilk kitap biraz yavaş ilerledi ancak sonlara doğru asıl beklediğim olaylar ortaya çiktı ve sonu merak uyandıracak şekilde bitti. Umarim ikinci kitabi da bu merakımı karşilayabilir. Kısacası, fantastik severler için ideal bir kitap ama ilk kitap için öyle mükemmel bir şey beklemeyin ancak devam kitaplarının daha iyi oldugunu düşünuyorum.
Ihsan Oktay Anar'ın okuduğum 3. Kitabıydı. Açıkcası beklentilerimi karşılayamadı, Suskunlar ve Puslu Kıtalar Atlasındaki o mükemmel konuyu, anlatımı, olaylarin birbiyle bağlantılığı, karakterlerin özgünlüğünü bu kitapta bulamadim. Ancak ortalamanın üstünde bir kitaptı elbet, bazı göndermeleri hoştu bkz: Vampir, superman, kırmızı başlıklı kız. Kitapta en sıkıntı çektiğim yer hikayelerin sonunun açık bitmesiydi yani sanki hikaye tamamlanmadı ortasında bitmis gibiydi veya tam olarak bir anlam çıkaramadım. Kitabın güzel yönü ise genel konunun özgün ve farklı olmasıydi, ölüm ve cezzar dedenin hikayesi kendi anlattıklari hikayelerden daha hoştu. Sonuç olarak, kitap güzeldi, okunabilcek bir kitap, uslüp ve mizahi ögeler kitabı güzel yapan en iyi özelliklerdi. Dili diger kitaplarına göre daha sadeydi. Ancak, ihsan oktay anar okumak istiyorsanız bu kitap yerine Puslu Kıtalar Atlasinı sonra da Suskunları okumanizi tavsiye ederim.
"Görmek, bakmak, izlemek" kelimeleri yerine dikizlemek kelimesinin bolca kullanıldığı distopik bir kitap. Kitaptaki muhteşem argo kullanımından ötürü çevirmeni de tebrik ediyorum.
Kitap genel olarak Alex isimli şiddet bağımlısı genç bir adamın 3 bölümde başından geçenler anlatılıyor. Kitap distopik olmasıyla dikkatimi çekmişti, ancak 1984, fahrenheit 451 gibi distopik kitapların aksine hükümetin insanları kontrol etmesindeki eksikliği görüyoruz o yüzden daha farklı bir izlenim oluşturdu.
Kitabı genel olarak beğendim, akıcı ve sürükleyiciydi, herkese tavsiye eder miyim, Hayır, çünkü şiddet, tecavüz, argo sözcükler barındığından herkese hitap eden bir kitap değil ama benim gibi distopik kitaplar sevenler için en iyi kitaplar arasinda diyebilirim bu tür için.
Kitabı öneriler üzerine almıştım, acaba bu kadar ince kitapta bu kadar övünülecek ne yazmış olabilir diye düşündüm ve okuduktan sonra ne kadar haklı olduklarıni gördüm. Kitabı bitirdikten sonra Zweig'in hayatını araştırdım, başkalarıni bilmem ama kitapta yazarın kendi ruhsal çöküntülerini de katmış olduğunu düşundüm. Örneğin, Dr. B nin tecrit altında tutulup gerçek hayattan soyutlanması, Zweig'in nazi zulmünden ülke ülke kaçmasına rağmen bir türlü huzur bulamaması ve ruhsal çöküntü içinde olması bu olayla bağlantıli geldi bana çünkü tam da bu kitaptan sonra intihar ediyor. Sanki söylemek istediklerini, içindekileri boşaltmış ve ölümle kendini kurtarmış gibi geldi. Onun dışında kitaptaki satranç şampiyonu olan Mikro da oldukça farklı bir karakterdi, zeki mi değil mi diye düşündürdü beni açıkcası, ya da iyi olduğu tek konu satranç olduğu içindir bilemiyorum. Konu itibariyle herkese hitap etmese de, genel olarak tavsiye edebileceğim bir kitap
