duru
@ymiradru
Hot summer nights mid-july ≮ aesthetically pleasing
pin.it/72CAuN2
boxd.it/5Rh71
AKU | ELT
13 Haziran
138 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bekle Beni
Uzun zaman sonra bu kadar duygusal bir roman okuyabildim. Zaten ilk cümlesinden itibaren kitap resmen aktı gitti. Başta konuyu kaldırabileceğimi düşünmedim ama sonra kendime o zaman insanların yasadığı zorluklardan haberdar olmam gerektiğini hatırlatıp devam ettim. Oscar Wilde ile bu kitapta bile karşılaşmak beni sevindirdi. Sanırım gerçekten bazen insanlar çağa göre erken ya da geç doğabiliyorlar bir kez daha anlamış oldum.
Reklam
İstanbul'un Anlattıkları
Rana Demiriz... Ortaokuldan beri okuduğum bir yazar. Benim için örnek bir kadın özellikle sanat tarihi konusunda. Şu anki sanat düşkünlüğü kimliğimi onun sayesinde keşfettim desem yalan olmaz. Bana tarihi eserlerin anıları barındırdığını, her bir köşesinde tarihten arta kalan izler olduğunu 13-14 yaşımda fark ettiren sevgili yazarım, bu kitabınızı da yine aynı heyecanla okudum ve beğendim. İstanbul benim için de çok özel bir şehir - tıpkı sizin ve diğer birçok insanın da olduğu gibi - hatta gittiğimde feribottan iner inmez büyüsüne kapıdığım yer de diyebilirim. Bu kitabı okurken keşke aynı zamanda da gezebilseydim dedim. Okurken açıp fotoğraflara baktım, bilmediğim yerleri gördüm. Öğrendiğim yeni bilgileri ses kayıtlarına alıp sevdiklerimle de paylaştım. Böyle kitapları çok seviyorum sanırım hele bir de konu İstanbul olunca bayılarak okudum.
Shakespeare, Michelangelo, Oscar üçlemesi
Bay W.H.’nin Portresi 'ni okuduğum andan itibaren Soneler bende büyük merak uyandırdı. Shakespeare, Oscar ve Michelangelo gibi olaylı yazarları ve zanaatkarları sevdiğimden ötürü bayılıyorum bu tarz yazıları ve sanatçıların tarihini okumaya. Tarihin bir parçası oluveriyorum okurken.
Her satırında beni farklı yerlere götürdü. Her cümlesi kime neden yazıldığını (her ne kadar kişiler muamma olsa da) bildiğiniz takdirde darbe üstüne darbe yiyormuş gibi oluyorsunuz. Yaşanmışlıklarla yazılmış şiirlerdi hepsi. Sevdiği insanı kendi öldüğünde bile yaşatmak isteyen birinin şiirleri.Sizde neler uyandıracak bilmem ama benim için okuduğum her dizesini hissedebildiğim şiirlerdi hepsi.
Bay W.H.’nin Portresi 'i benim Sonelere olan merakımı artırmıştı.Bunun sonucunda okumuştum. Büyük spoiler olmuş bana... bence önce Soneleri okumak daha iyi olur heyecanı kaçmaz ve gizi korunur. Küçük bi tavsiye.
İyi okumalar!!Şiir ve Aşk
Hayal kırıklığımRoman
Kitaba o kadar büyük bir beklentiyle başlamıştım ki... O kadar çok methedilmişti ki bana bu kitap. Kuzenimin kitaplığından görür görmez okumanın vakti geldi dedim. Hatta beğeneceğime ve kendi kitaplığıma da almam gerekeceğinden o kadar emindim ki.... Ama maalesef öyle olmadı. Hayal kırıklığına uğradım.
Kitabın fikrini çok beğendim hatta hep merak ettiğim bir şeydi farklı kararlar almanın hayatımı nasıl etkilediği. Fakat her ne kadar fikir güzel olursa olsun, anlatıcının cümlelerinde edebiyat ve duygu göremiyorsam ve bir şey uyandırmıyorsa bende, varsın istediği kadar fikir güzel olsun...
Kendimi bildim bileli klasik okuyan biriyim, haliyle insanın yeni nesil romanlari bu tarz kitaplardan sonra okuması ister istemez zor oluyo. En azından benim için öyle. Belki de bu yüzden beynim biraz yadırgamıştır kitabı.
Kitaptan çok beklenti ummuyor, yeni tarz romanları okuyabiliyor, tarih sevmiyor veya kitaplardan bir şey öğrenmek hoşunuza gitmiyorsa yani kısacası çerez bir şey istiyorsanız iyi bir roman olabilir.
Ama bu kadar abartılmayı yine de hak eder mi onu bilemiyorum
3 defa okudum 3'ünde de bittimKültür-Sanat
Sırayla; Ötüken, Can ve İş Bankası olmak üzere üç defa okudum. Deli misin aynı kitap üç kere okunur mu? Demeyin lütfen... Benim için yeri çok özel. Ayrıca hepsini art arda okumadım, istesem de yapamazdım ;). Zaten kitap sansürlü olduğu için bazı yayınevleri, bazı konulara hiç değişmemiş ya da üstünkörü geçilmişti. Üç kere okumamın bir diğer nedeni de boşlukları doldurmaktı.
Üçü arasından en başarılısını ve en detaylı anlatıma sahip olanı İş Bankası Yayınları buldum, gayet güzeldi. Her yayının çevirisinin farklı hissi var benim için. Üçünün de yeri apayrı.
De Profundis okuduktan sonra Oscar'ı tanıyıp ondan sonra okumanızı öneririm Dorian Gray'in Portresi'ni. Çünkü dediğim sırayla okursanız beyninizde şimşekler o zaman çakacaktır.
Karakterler hakkında konuşmaya gelince (BURADA FAZLASIYLA SPOİLER VAR)
Basil benim için her zaman Oscarı temsil etti. Dorian ise aşık olduğu adam olan Douglas'tı. Ona olan aşkının karşılığını hiçbir zaman alamadığını hatta Douglas'ın, bir zamanlar Oscar'ı hiçe saydığı zamanları hatırlattı bana Basil'in öldürüldüğü bölüm. Çünkü Basil, ağzıyla kuş bile tutsa Dorian'a yaranamadı.
Henry için ne söyleyebilirim bilmiyorum. Boynuz kulağı geçti desem yeridir. Dorian'ın gözünü açmaya çalışan Henry yanlışlıkla kendi gözlerini kör etmiş olmalı.
Henry'e sinirlendikçe, Dorian'a acıdıkça, Basil'e üzüldükçe gelip bu incelemeyi yenileyip yenileyip dururum artık.
İyi okumalar
Reklam