Hayatın en karanlık savruluşları,meçhule uzayan yolculukları kendilerini kısa cümlelerde gizlerler. Sıradan ve sanki hiçbir şey olmamış gibi geçiştirilmiş kısa cümleler.
Hayvanların duygularından emindim, çünkü yalan söyleyemeyecek kadar saftılar. Ama insan denen o ölümlü mahluk, her türlü belanın, her türlü melanetin kaynağıydı. Kahramanına da,hainine de, cesuruna da, korkağına da, yaratıcısına da yıkıcısına da asla güvenilmezdi. Birbirlerine yaptıkları kötülükler yetmezmiş gibi, kurdundan kuzusuna, çiçeğinden ağacına her türlü canlıya zarar vermekten çekinmezlerdi. Ne çekinmesi bu kötülükten zevk alırlardı.
İnsan denen mahlukun en önemli niteliklerinden biri unutmaktı. İyliği de kötülüğü de, acıyı da mutluluğu da, korkuyu da sevinci de unuturlardı. O yüzden aynı hataları tekrarlardı.