Anlayamıyorum neden tüm insanlar hep üzgün, yorgun, bitkin ve hayattan soğumuş iletiler, şiirler şarkılar ve her cümlelerinde hep bu tarz kelimeleri yer vermelerine anlam veremiyorum. Neden hep mutsuz düşünür insan. Düşünüyorum bazen insanı canını sıkan hayat mı yoksa kendisi mi? Hayır nedir bu mutluluk kavramı. Neden mutlu olduğumuz halde mutsuz kırgın sözler düşer ağzımızdan. Nedir bizi buna sürükleyen?