Cemile Yolaç
@yolac
88 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Ölmek nasıl bir ansa yaşamak da bir an. Gözlerini kapar ve bütün gereksiz korkuların çözülüp gitmesine izin verirsin. Sonra korkudan muaf olan bu yeni varoluş halinde kendine sorarsın:Ben kimim? Şüpheler olmadan yaşayabilseydim neler yapardım? Acılardan korkmadan sevebilseydim? Yarın o tadı nasıl özleyeceğimi düşünmeden, bugünün tadını çıkarabilseydim? Zamanın geçişinden ve sevdiklerimi benden çalabileceğinden korkmamış olsaydım? Evet. Ne yapardım? Kimleri umursardım? Niçin savaşırdım? Hangi yollarda yürürdüm? Nelerden haz alırdım? İçimdeki hangi gizemleri çözerim? Kısacası nasıl yaşardım?
Istırap çekmekten korkan kişi zaten korktuğu şeyden mustariptir.
Hayatım, çoğu asla gerçekleşmeyen korkunç talihsizliklerle doluydu.
Kendini canavarara dönüştüren, insan olmanın acısından kurtulur.
Biz o kadar uzak olduğunu zannederken, geçmişin bu kadar yakında olması ne tuhaf. Bir cümleden fırlayıp sizi çağırabilmesi tuhaf. Her nesne ve sözcüğün içinde bir hayalet barındırabilmesi tuhaf.