Birbirine akan nehirler gibi, birbirine ayân ruhlar vardır. Zaman onları eskitmez, mekân onları ayrı tutamaz.. Sen hep benimlesin sevgilim, sen hep benim sevgilimsin. Benim ruhumun en değerli parçasısın... Beraber olmasak da :)
Sezai Karakoç'un ölmeden 1 ay önce, büyük aşkı ve 'Mona Rosa' şiirini yazdığı Muazzez Akkaya'ya rastlaması. Bir ay sonra onu kaybetmemiz..
"Mona Rosa seni görmemeliyim,
bir bakışın ölmem için yetecek."
Aşık olduğunuz insanla aynı gün doğdunuz mu? BiZ doğduk hem de ciddi anlamda.
Beraber büyüdünüz mü?
BiZ büyüdük.
Anneleriniz babalarınız arkadaş mıydı?
BiZim öyleydi.
Her aile içi etkinlikte yan yana oldunuz mu?
BiZ olduk.
Beraber yks'ye hazırladınız mı?
BiZ hazırlandık.
Aynı üniversiteyi ve aynı bölümü kazandınız mı?
BiZ kazandık.
Birini ölesiye sevdiniz mi?
Ben sevdim.
Ayrılmanıza rağmen bütün gururunuzu ayaklar altına aldınız mı?
Ben aldım.
Araya başka insanlar girmesine rağmen içinizde bir ukte kaldı mı çocukluk aşkınız?
Benim kaldı.
İşte böyle bazen biZ değilde ben oluyorsunuz. Nereye gitsem sorana biZ bugün şuraya gittik şunu yaptık derdim. Ama şimdi hasta bedenimle birlikte 'bugün ne yaptın oğlum?' Diye endişeli endişeli soran anneme yemek yedim, ders çalıştım, spora gittim... Diyorum. Soran sessiz cevap kimsesiz... BiZe noldu? Ben biZsiz olamıyorum. Ben yokmuşum ki hiç kızım. BiZ varmışız hep :)
Bütün zamanlarımı sana ayırmak istiyorum gecemi gündüzümü, yarınımı bugünümü, geçmişim sendin geleceğim de sen ol istiyorum, ansızın çıkıp sana gelmek istiyorum. Gecenin bir yarısı...