Ben de aynı duygularla okudum. Kitap yarıya kadar Sylvia'nın çalkantılı ruh haliyle yazılmış, ergence olaylar, aslında tam da kendi yaşantısı gibi ama yarısından sonra değişik bir bunalım kitabına dönüşüyor. Normal bir olayı anlatırken pat diye bir cümle kuruyor, öldürüyor seni, yaşamdan soğutuyor.