Kitap, içinde Yunus Emre’nin felsefesini onun şiirleri ve bazı cümlelerini katarak bir yorum oluşturularak yazılmış. Tek açıdan değil, birçok açıdan bakılıp karşılaştırılarak ve gerektiği yerde başka düşünür ve yazarların hikayeleri de bağdaştırarak oluşmuş. Buradan bu konuya giriş yapıp ölümlü ölümsüz konusunda yazıp bi sonraki bölümde yeme metaforundan Yunus’un Hacı Bektaş-ı Veli ile buğday-nasip diyaloğuna bağlantı yapıyor. Ve paylaştığım da kitaptan bir bölümden alıntı cümle. :)