Demokrasi eşittir halkın iktidarı.
Halk da mutlak bir akla sahip olmadığına, çoğunluğun doğruluğuna ve yanlışlığına bakılmadığına göre aslında dediklerim kesin bir kapıya çıkıyor ya da şöyle diyeyim demokrasi daha doğrusu demokrasinin vaad ettiği kesin bir kavram zatımca, uygulanış biçimi kesin ve sabit değil..
Kesin bir kavrama dönüşebilmesi için uygulanış biçiminin sabit ve kesin olmamaktan kurtulması gerekir aslında. Kesinlikten uzaklaştıran da bu uygulanış biçimleri ve yarattığı farklı algılar. Zira kitapta da bahsedildiği üzere Demokrasi hakkında: Montesqiue "Demokrasinin temeli fazilettir," derked De Maistre "Hırstır," diyor. Vacherot'ya göre "Demokrasi adaletin temelidir", Proudhon'a göre," ruhani ve ve cismanî bütün iktidarların sona ermesidir." Bu ve benzeri farkli yorumlar getirilmesinin sebebi söylediğiniz şeylerle de örtüşmekte aslında. Fikrinize de saygı duyuyorum.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.