Bizleri bu sahnede tutan şey: övgülere layık bir oyunculuk sergilediğimiz inancıyla, seyircilerce alkışlanmayı bekliyor olmaktır.
Kendi seyircimiz olduğumuzda sorun çözülebilir. Sahnede olmak şu an için cazip geliyor ama o zaman da cazip gelir mi bilmiyorum. Yalnız ötanazi yapan kuruluşların gelirlerinde hatırı sayılır bir artış olacağı kanaatindeyim.
Bahsettiğim şey varoluş değil. İnsanların bunca çirkinliğine, çirkefliğine, yozlaşmış ve neredeyse her şeyin bir çıkara dayalı olduğu bu dünyada hayatta kalmaya olan ısrarlarının nedeninden bahsetmek istemiştim. Fakat evet yaşama tutunmadaki ısrarın sebeblerinden birisi de mutluluk arayışıdır lakin Hawking'i hayatta tutan şey mutluluk arayışı değildi.
Tüm bu ısrarın tek nedeni mutluluk arayışı. İnsanları yozlaşmaya iten de pragmatik bir duruma düşüren de sadece bu arayışın sonuçsuz kalmasıdır. En azından bence öyle. Hawking sonsuz bilgi açlığına sahipti ve bu açlığı giderme çabası da onu mutlu ediyordu . Kim ne derse desin "bence " tek amaç mutluluk onun dışında kalan şeyler ise araç.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.