Hayatla satranç oynamamam gerektiğini şimdi daha iyi anladım. Hep beyaz taşlarla oynamayı istedim. Hayatta bu isteğimi yerine getirdi. :) İlk adımı her defasında benim atmama izin verdi. Bilmiyordum ki ilk hamleyi yapanın daha çok hata yapacağını. 😕 Tam oyun çok güzel gidiyordu hiçbir taşımı kaybetmemiştim daha ama bir anda vezirimi kaybettim...
Oyun devam ediyor ama ben yenilgiyi her açıdan kabul ettim. Kısacası ne oynama hevesim ne kazanma ümidim kaldı. Hayat bana karşı çok iyi oynuyor. :) Belki kazanırım bu oyunu lakin oyun sonuna kadar beklemeyi göze alamıyorum artık. Hem zaten oyun ilerledikçe bütün piyonları mı kaybedecem biliyorum. Zorlamaya gerek yok. Dünya berbat bir yer iyi ki oyunu kaybettiğimi kabullenmişim size keyifli ömürler 🌿 ben Tanrıya hesap vermeye gidiyorum. 🍁
Anlamsız buldum
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.