proust ve tanpınar'ın kitaplarıyla ilgilenmeye başladığımdan beri uzun süreli bellek, istemli ve istemsiz bellek, belleğin ve geçmişin yeniden canlanması üzerine düşünmeye çalışıyorum. bu konuda karşıma çıkan en açık şey, bir anının hatırlanmasında mekanların, eşyaların, insanların, kitapların veya sanatın her zaman bir katalizör görevi görüyor olması. evet biz bir anımızı ya da bir kitabı isteyerek de kolaylıkla hatırlayabiliriz fakat bu kitapla bizim aramıza bir aracı girerse uzun süreli belleğimiz bunu daha çok seviyor. okuma grubumun bugünkü ahmet hamdi tanpınar yayınında tam olarak bu konudan bahsedeceğim
Okuma grubunun yayınlarına katılmak için instagramdan ulaşmamız gerekiyor ya o yüzden hesabı olmayanlar nasıl katılabilir
Kitap hakkında konusabileceğin bir insan olmalı. Maalesef çoğu okur bunun eksikliğini yaşıyor. Son zamanlarda, söylemenin aksine, okur oranı arttı. Bunda kitap paylaşımlarının etkisi büyük. Eğer bu şekilde devam ederse etkileşim daha fazla olur. Kitaplar hakkında konuşabilecek arkadaşların eksikliği duyulmaz olur.Tabiki şuankiler geçici heves değilse. Ben o günleri görür müyüm bilmem ama umarım sizler ve çocuklarımız görür. Unutmama etkisine gelince; ilk cümleye katılıyorum ama ikincisi için en önemli şey bence koku...
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.