Onca emekle oluşturulan kütüphanenin dağılacağını düşünmek çok üzücü. Ben çocuklarımdan, kütüphaneyi tutamadıkları takdirde bir okula ya da bölge kütüphanesine bağışlanmasını isterim.
Bu cümle üzücü evet, fakat devamı var üzülmeyin;
Babaları öldüğünde, kitapların değerini bilen çocuk, kız ve erkek kardeşlerine aldırışsız bir edayla şöyle der:
“Ben yalnızca kitapları alıyorum. Gerisiyle siz uğraşın.”
Çocuklardan yalnızca biri kitapların gerçek değerini bilmektedir, genellikle öyle olur zaten.
Ahh, ne kadar da yerinde bir tespit. Devamı için teşekkürler ☺️
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.