öfkemiz taş doğursun Vera taş!
yüreğimizi söksün yerinden,
bak her tarafta sapanlı ebabiller.
Üşümekten yorulduk Vera
Kimsesiz bakan gözlerden
Aydınlıkta karanlığa boyanan yüzlerden
Yorulduk Vera
Sen ne diye ağlarsın köşe başlarında
Baksana insanlıkta nasibini almış
bir çocuğun damarlarındaki kanla..
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.