Doğru bir insan olmanın çok zor olduğu bir çağdayız. Sonsuz sayıdaki karakterlerin arasından seçilmiş kişilik özelliklerinin toplamından ibaretiz. Ve hepimiz kendimizi rollerimize kaptırmışken ruh eşi gibi bir şeyin olması mümkün değildir çünkü ruhlarımız bile sahte.
“ve hepimiz kendimizi rollerimize kaptırmışken” çok güzel ifade etmişsiniz:). ruhlarımız değil de davranışlarımız sahte olabilir. buna rağmen rollerden, kalıplardan kurtulmak mümkün. sonuçta kimse tamamen iyi ve kimse tamamen kötü olamaz, sadece kendine göre “iyi” ve kendine göre “kötü” olur diye düşünüyorum.
o Kızıldere hikayesindeki kulübedeki siyah ve beyaz köpekler aklıma geliyor...hangisini daha iyi beslersek o kazanır kavgayı....
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.