Ne kadar doğru, her köşe mucizeyle dolu ama bakışımızda o hayreti taşımadıkça hikmetten de bihaberiz işte.
"Görmemek için bakan mavi, siyah, ela göz/Köre görünse şaşmam sana görünmeyen öz!" diyordu Necip Fazıl, onu hatırlattı bana bu cümleler.
Ufaklığı tebrik ederim bu arada, bence ortalığı karıştırmayı hak ediyor :) hem ilk adımlarını attığı hem de bize mucizeleri hatırlattığı için :) Dilerim her tanıştığı şeyle daha da artsın sevinci, bakışı her seferinde daha anlamlı olsun ve büyüdükçe hiç eksilmesin o heyecanı..