Bazı kitaplar özlenir, bazı kitaplardan kopmak zordur, dönüp dönüp iç geçirilir. Üzerine o kadar kitap okudum, aklım hâlâ Martin Eden'da.
Dorian Gray'in Portresi fena değildi. Karamazov Kardeşler çok farklı ama oldukça başarılı.
Bir başka kitap bulur, bir başka şiire tutunurum dedim. Bundan daha iyi bir yapıtta bulunur elbet. Fakat her çabam, okuduğum her kitapta hissettiğim eksikliğin aklımla, kalbimle Martin' de kaldığını yüzüme bir tokat gibi çarptığını hissediyorum. Yeni bir kitap bulamam, başka bir şiire tutunamam. İlk okuduğum andan itibaren Martin' le aynı sokaklarda gezip, aynı denizde karanlığa gark oluyorsam o da arkamdan gelecektir. Başka bir şey umma zati.
Martin çok özel bi arkadasti benim icin . onu okuduktan sonra bir kitap öner deseler ilk aklıma Martin gelir. Onun azmi o verdiği mücadele yaşadığı hayal kırıklığı hepsini beraber yaşadık. Kitabın son sayfasına geldiğimde böyle bitmesin diye ağladım ama öyle bitti. Sonraki üç gün böyle aklım kitapta kaldı boş duvara uzun uzun baktım. Bir kitap insanın hayatına bu kadar mı etkili olur derseniz. O kadar etkiliydi Martin. ..
Gerçekten size katılıyorum sanki başka yazar yok mu diyolar evet var diyorum. Biz Martin Eden'da onun acisinin zafere dönüşüne o zaferin mutlu olmaya yetmediğini gördük. Çünkü hayatta esas olan duygu sevgidir. Ve iyi bir yaşam herkesin hakkı ve bir sürü anekdot var. Velhasıl Martin Eden diyoruz,kendimizi gördüğümüz için
Algernon'a çiçekler'i okuduktan sonra Martin Eden elime geçti ve yeni bitirdim. Aynı kitaplarla ilgili benzer düşünceleri paylaşmışız. Ne güzel kitap kardeşliği ...
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.