Ümit Yaşar Oğuzcan'ı severim ama burada inanılmaz bir hata yapıyor. Acı çekmeyi, aldanmayı yüceltip; aydınlanmayı, gerçekleri görmeyi kötülüyor.
ben sizinle aynı pencereden bakmıyorum bu cümleye insan o kadar inanma eğilimindedir ki her seye inanmak bi kumardır ve bunun bedeli de aldanmakla sonuçlanacaktır aldanmaktan vazgeçmek demek inanmaktan vazgeçmek demektir ve bu da ölmektir nihayetinde
Yıllardır inanmıyorum. Kendimi hiç bu kadar özgür ve mutlu hissetmemiştim. İnanmak insan zihnine vurulan bir prangadır. Aklını kullanma potansiyelini öldürür. Ayrıca, insanın orijinal eğilimi merak etmek ve merak ettiğini keşfetmektir. İnanmak değildir. İnsan ne olmaya şartlandırılırsa o olduğu için, bugün çoğunluk inancın varoluşsal bir gereksinim ya da eğilim olduğunu düşünür. Çünkü ona öyle öğretilir. Sizin teorinize göre tüm insanlar hayatlarını kumar oynayarak, kaybederek, aldanarak geçirecektir. Bu tür bir hayat, yaşamaya değmeyecek bir hayattır. Tek getirisi acıdır. İyi yaşanmamış bir hayatın kendisi ölüm demektir zaten. Öyle yaşamaktansa, daha kestirmeden gidip kendimi öldürürüm daha iyi.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.