"Dostoyevski’nin nöbetleri çocukken başlamış, ancak kırklı yaşlarında, Sibirya’daki sürgünden dönüşünün ardından sıklaşmıştı.Ara sıra başından geçen büyük nöbetlerde (karısının yazdığı üze re) “korku dolu, insanlıkla alakası olamayacak bir çığlık” atar ve bayılarak yere düşerdi. Çoğu ataktan önce gözünün önünde kayda değer bir mistik ya da esrik aura belirirdi, fakat konvülsiyona ya da bilinç kaybına yol açmadan sadece auranın geldiği de oluyordu."
Halüsinasyonlar
Halüsinasyonlar
"Alajouanine’e göre, “epilepsi Dostoyevski’nin şahsında bir ‘öteki’ yaratmıştı... içinde hem bir rasyonalist hem de bir mistik vardı ve biri ana göre diğerine üstün geliyordu ... [ve] mistik olan giderek daha baskın çıkmış görünüyor.”
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.