Sanırım yaşamak için öldük,mutlu olabilmek için katil olduk.Bir şeyleri değiştirmek adına attığımız her adım ilk adıma götürdü bizi.Ama ne zaman düşsek kaldırırdık birbirimizi.Artık düştüğümde yanımda yoksun Eflal.Seni o enkazdan kurtaramadım.Mekanın cennet olsun canım arkadaşım.Senden geriye anılarımız kaldı,onlarda senin gibi sonsuz uykuda. (17/02/23 güncesinden)
Ne zaman kendime kahve yapsam geleceksin aklıma,bir papatya gördüğümde seni hatırlayacağım.Yıllarca annenle çalışıp aldığın ev...Bugün enkazını kaldırmışlar papatyam.Keşke gitmeseydin oraya,hep burda dursaydın.Beni kahve içmeye çağırsaydın,sevmesemde içerdim bu sefer.
Elimi kime atsam ya gidiyor ya ölüyor.Neden gittin be papatyam.Hiç mi hatrım yoktu sende,hiçmi üzülmedin beni burda birakirken
Hayalinle dalga gectim,özür dilerim.
Hep çocukça davrandım ve seni ciddiye almadım,özür dilerim.
İyi bir dost olamadim,özür dilerim.
Söz verdim,tutamadı özür dilerim.
Mezarına bile gelemiyorum,ozur dilerim.
Hayatımı o kadar cok bekleyerek gecirdim ki,senin bir gun gelecegini zannediyorum
Siz onun yanında yoktunuz diyemiyorum.Senin cektigin seyleri cekmeyen insanlar arkandan konusuyor,agzimi acip tek laf edemiyorum
Seni o enkazdan çıkarmasaydık cesedin kokmasın diye üzerine kireç dökeceklermiş
Beni burda tek biraktin,umarım gittigin yerde mutlusundur.Umarım usumuyorsundur,umarım korkmuyorsundur.Cunku ben hem usuyorum hemde korkuyorum
Seni sordular camide,öldügünu ogrenen bana geldi.Tanimasalar bile seni bana sordular,melek gibiydi dedim
Günlüğünün 19.04.2019 tarihine o yalnızlığı seviyor ama yalniz kalinca korkuyor yazmissin.Artik korkmuyorum.
Ozel avukat bulmaya calisiyorduk bugun,hocalarin bile seferber oldu,sen goremedin
Onun gibi olmaktan kaçarken onun gibi olayim diye büyütmüş beni,delireyim diye,aklimi kaybedeyim diye
Kızamıyorum da ona.Sanki ben onun annesiyim ve o benim kızım.Ben annemin annesiyim ve onu bu karanlıktan kurtaramıyorum.Cunku ben bir karanligim
Giderken dokuz yılımı da götürdün,çocukluğumu götürdün,bayram sekerlerimi götürdün,çicekli elbisemi goturdun,en güzel arkadaşımı,son dalımı götürdün.Son dostumdun benim,ben hep erken olmeyi düşlerken senin benden önce gitmen çok pis koydu
Günlüğünün 23.04.2018 ine sürekli sustuğum için benden nefret ettiğini yazmışsın.Artık susmuyorum Eflal ama yinede benden nefret ediyorlar.
Normal olduguma inandiramadığım için çantayı yaktım.Kimseye bir şey kanıtlamak istemiyorum artık.
24.04.17 li günlüğüne ip atladığı ipini kesti salak kız yazmışsın.O ipin benim hayatıma ne kadar acı verdiğini bilseydin boyle yazmazdın.
25.04.18 li günlüğüne papatyaların güzelliğini yazmissin içinden kuru papatyalar çıktı ve ben ilk kez bir cicege uzun uzun bakıp agladim.
27.04.2021 li günlüğüne banaa zorla kahve içirdiğini yazmışsın.Artık zorla içmiyorum,kabuslarıma iyi geliyor.
Belkide kabuslarımdaan kaçabileyim diye içiriyordun bana acı kahveleri.Geç fark ettim
28.04.16 lı günlüğüne benimle kavga edisini yazmışsın.Benim bir salyangoz gibi kendimi izole edisimden ve ne zaman benimle konusmaya çalışsan sana kötü kötü bakısımdn bahsetmişsin.
Yeniden fark ettim ki ben insanlardan hep nefret etmişim Eflal,sonra onları kaybedince aklım başıma gelmiş.
Bugün tekrar fark ettim ki iyiki insanlardan nefret etmişim,onlardan uzak durmuşum,hayatıma kendimden daha çok seveceğim kimseyi almamışım.
F bir hataydı Eflal.Sen haklıydın,o geçmisimde yer edinen bir çizikten ibaretti
Problem şu ki benim geçmisimde çok çizik var Eflal,sanki ben hatalara doymuyorum
30/04/16 lı günlüğüne Ezginin resim yarışması birinciliğini ve benim bisikletten düşüp kolumu kırmamı yazmissin
O gün hiç bisiklete binmedim ben Eflal.Sen en yakın arkadaşımdın ama en az benim kadar kördün gerçeklerime
01.05.18 köşeye sıkıştığımız günü yazmışsın.Hayatımızın travmasını senin kaleminden okumak midemi bulandırdı.Safligimi yitirdiğim gunu senin gunlugunde bulmak o ana götürdü beni.
O da farkında hasta bir kiz buyuttugunun.Ama bilmedigi bir sey var,benim nefretim beni dogurana,benim nefretim bir tek onlara.
İnsanlardan nefret etmek istemiyorum artik.Herkesin beni mahvetmesinden biktim.Bugunden biktim.Herkesin kacmasindan biktim.Annemle babamın bana olan aci nefretinden biktim.Boyle olmaktan biktim
Neden günlüğünün her sayfasında banada yer ayırdın,kimse istemezken sen beni kız kardeşin yaptın,ümitlendirip sende gittin
Artik herkesten nefret ediyorum sayende,gülerken bile karsimdaki kisinin ölümünü düşlüyorum beynimde
06.05.19 lu günlüğüne krizlerimin seni korkuttuğunu yazmışsın.Artık eskisi gibi ağır krizler geçirmiyorum,sen korkma papatya
Tam iyileşemedim,hala hastada değilim aslında.Sadece acı çekerken yoruldum ve köşemde uyuyorum.Sen sevmezdin benim uyumamı,kaçıyorsun derdin.Hala kaçıyorum,o büyük cesaaretim bir yere kadar dayanıyor
Artık sıradan dümdüz bir insan olmak istiyorum,mutluluk hayalleri cok ucuk geliyor. Öfke ve anksiyete krizlerimden kurtulabildiğim gibi kurtulmak istiyorum bu kara lekeden.Az kaldı tertemiz geleceğim mezarına
22 saattir uykusuzum.On iki bardak zift kahve içtim.Uyursam kabus gorurum diye korkuyorum.
Çünkü kimse bana seninki gibi güzel hayaller anlatmiyordu.Benim zaten bi hayalim yoktu
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.