Doğada , canlılar arasında hayatta kalmanın en temel kurallarından biri tetikte olmaktır. Aksine , canlılar dünyasında uyaranlara karşı en fazla zafiyet gösteren insandır.
Vücut geliştirme sporunda, kasları geliştiren onlara hasar verip tahrip edip beslemektir, "sakatlığa sebebiyet vermeyecek yoğunlukta" onlara stres uygulamaktır. Mesele korunmak ise bunun için dayanıklı olmak şart gibi görünüyor. Demek istediğim "bizi öldürmeyecek olan acıların" bizi yaralamasından korkmayıp biraz canımızı yakmalarına izin vermek tehlikeden kaçış için efektif olabilir.
@mizantropist1 Albert Einstein ın bir sözü var: "çok zeki olduğumdan değil, sorunlarla uğraşmaktan vazgeçmediğim için başarıyorum." Ruhi gelişmeye giden yol da elbette belli ölçüde acıdan geçiyor. :)
Kesinlikle katılıyorum ama acaba acının tesiri mi gelişmeyi sağlayan yoksa acıya karşı olan direniş mi?
@mizantropist1 zannımca değişir. İnsan denen canlı karmaşık bir yapıda neticede . Bunun net bir reçetesi yok bence. Birçok açıdan ele alınabilir. Sizin seçeneklerinizde dahil olmak üzere.
@mizantropist1 rica ederim.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.