Boşluğa bakıp düşüneyim diyorum. Sonra farkediyorum ki boşluğa bakmıyorum :))
Parantezler
Şimdi her yeri kaplayan bu büyük resim, önceden küçük bir resimdi. Kitaplıktaki şu gümüş çerçevenin içine sığıyordu. Sonra ne olduysa oldu, oraya sığmamaya ve çerçevenin dışına taşmaya başladı. Bu kadarla da kalmadı. Çerçeveyi terkedip duvara geçti. Daha sonra büyüdü ve bütün duvarı kapladı. Bütün duvar, işte bu resim oldu. Ama orada da kalmadı. Diğer duvarlara bulaştı bu defa. Kısa bir zaman sonra, bütün duvarlar, tavan, yer ve evdeki bütün eşyalar onunla kaplandı. Şimdi gözümü açıp baktığım her yerde onu görüyorum. Sadece gümüş çerçevenin içi boş. Orada boşluk gülümsüyor.
"Gözlerimizle bakar, kalbimizle görürüz."
Gökhan Özcan / Ters Köşe'den
Vay be çok güzelmiş. Tam yerinde bir söz oldu. Bunu bulmak emek ister Allah razı olsun 😊
Senden de canım :)
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.