Aslında burada birçoğumuz -klinik olmayan-, gelişimsel bibliyoterapiyi yaşıyoruz. En uygun zamanda, bizleri memnun eden bir kitapla karşılaştığımızda, kapağını coşkuyla kapatırken, hissettiğimiz huzur, tebessüm, gizli bir gelişim sürecini başlatıyor bizde. Fakât asıl bibliyoterapinin atası; okul yıllarında edebiyat öğretmenimizin, bu öykünün ana fikri nedir evladım, şair burada neyi kastediyor gibi sorularla bize uyguladığı doğal yöntem😅 Bir çocuğun okuma alışkanlığı bu aşamalarda şekilleniyor diye düşünüyorum.
Özellikle sınıfında okuma-yazma etkinliğini önemseyen, öğretmen arkadaşların, bu konuyu titizlikle değerlendirmelerini çok isterim.
Zaman ayırdığınız için ben teşekkür ederim. :)
Öğretmenler okumanın öneminden bahseder ama çevremde okuyan öğretmen çok az. Dediğiniz gibi herkes kendine bir terapi yöntemi buluyor. Okumak da bizim terapimiz galiba.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.