Aslında gereksiz bir saatte gereksiz bir felsefe yapıyormuşum gibi duracak, evet öyle de, ama biliyor musun, bazen bu o kadar da kötü bir şey değildir. Sınavlara çalışırken tüm hevessizliğime rağmen önüme koyduğum hedef sınıfta kalmamak, bursu kaybetmemek, çünkü tek sınavı geçemezsem hem burstan kalacağım, hem de sınıfta kalacağım. Yani bu hevessizlik sadece işimi zorlaştırır ve bunu görmezden gelmeli olduğumu ve sınavlara harika çalışmamı, sonraki zamanlarda ise tatilimin keyfini rahatlıkla çıkarmam gerektiğini biliyorum. Hevessizlik ve isteksizlik durumu daha kötü kılar. Yaşamak da biraz böyle gibi, ölmeyeceksek, en azından bir süre için, bir şekilde toparlanmamız gerek ve ayağa kalkmamız gerekiyor
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.