Son iddiası ile kısmen aynı kanaatteyim. Çok kitap okumamızdan ziyade okuduklarımızı mütalaa edebilmemiz, notlar çıkarabilmemiz, daha evvel okuduklarımızı ile mukayese edebilmemiz, kendi fikir dünyamıza, müktesebatımıza katkı sunabilmemiz ve kalıcılığı yakalayabilmemiz daha mühim.
90 kitap okudunuz ve 1 yıl sonra her bir kitap hakkında birkaç cümleden ibaret tatmin edici bilgiler veremiyorsanız okumakla vaktinizi zayi etmişsiniz demektir.
Yani hurma misali gibi bir durum bence. Bir hurma yemekle büyümüyoruz fakat o bir hurma vücuda dağılıyor, kan oluyor, can oluyor, hücre oluyor. Okumak da böyle bence hiç farkında olmadan bir çok yere dağılıyor ve bizi zenginleştiriyor.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.