Ama çocuk uyanmadı ya; nasıl düştü sonra kolu anasının yanına, anası bir feryattır etti. Camlar zangırdadı, inledi İstanbul. Sağanak sağanak yağdı hıçkırıklar. Bir ana ve bir evlat ve koskoca bir şehir. "Kalk oğlum," dedi, "Lütfen aç gözlerini," ağzında döküldükçe sözler gözlerindeki yaşları frenleyemiyordu. Sonra çocuk açtı gözlerini ve dedi ki "Anne bugün okula gitmesem olmaz mı?"
Trajikomik bir son :)
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.