Kitaptaki bazı yerleri bir hadis hocasına danışırım diye işaretlemişim.
Ahmet Yıldırım'ın hadislere yaklaşımı anladığım kadarıyla şöyle. Bir konuda birisi olumsuz bir şey dediyse o hadise son derece ihtiyatla yaklaşmak lazım. Mesela bi hadisin değerlendirmesinde "Tirmizi'nin hasen diye nitelendirdiği hadis Ahmed b. Hanbel ve İbn Mace tarafından rivayet edilmiştir....son derece ihtiyatla karşılamak gerekir." s.117
Sahih hadislerde, geçmiş peygamberlerden yapılan nakiller oldukça tartışmalıdır, diye kendince metin tenkidi yapıyor. s.116
"Ayrıca bilim ve aklın verilerine aykırı bilgiler ihtiva etmektedir. Çünkü ışık kaynakları var olmadan ışık ve aydınlıktan bahsetmek.." s.118
Bir değerlendirmede "Hadisin ittifakla mevzu olduğu kabul edilmektedir" diyip verdiği kaynaklardan Keşful Hafa ya baktığımda öyle olmadığını gördüm. s.133
Maalesef çok fazla not var.
Bana en garip gelen değerlendirmelerinden birinde Müslim'deki rivayeti değerlendirirken "Rivayetin İncil'deki benzer ifadeleri şöyledir.... İncil'deki bu benzer ifadelerden dolayı rivayeti ihtiyatla karşılamak gerekir" ifadesidir.
Ben hayatımda böyle bir şey hiç kimseden duymadım.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.