Yorum

Y isimli okurun asıl gönderisini gör
Kendini gördüğün su birikintisine basmayarak gösterdiğin incelik.
Her buğuya ismini yazdığın.
Tanımadık birinin kapısını çalar gibi.
Ben günün sonunda bana kalandım.
Sen sonunda ışığın lüzumunu azaltan.
Bu nefret benden kimseye miras kalsın istemem.
Hatırlanamayacak denli eskilerde kalsın isterim.
Ölenler ölümü bilmez, ölüm kalanın hikayesidir.
Çünkü, 1300 yıl önce bozkırın ortasında bir taşa kazınmış cümle: “Zamanı Tanrı yaşar, insanoğlu hep ölmek için yaratılmış.”
Bizi bir kitabın sayfaları arasında kurutuyor zaman.
Bizden başka kimsenin anlayamayacağı o hikaye.
Gecenin, geceye varmayan uzun yürüyüşleri zihnimde.
Neyse.
“Ay doğdu. Zifir, her satır.” Sf.30
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.