Eğer değiştirememek özgün bir kabiliyetse Borges,in şiiriyle aynı doğrultuda hareket etmek gibi bir şey oluyor. Neden-sonuç ilişkisinden dolayı daha ne kadar değişim adıyla dönüştürülebiliriz ki?
Borges,in anlatmak istediği daha doğrusu benim anladığım kendi tercihine dönük bir yaşam isteğidir. Dönüşüm derken anlatmak istediğim kendi yerküremize uzak olan göz yanılgısı gibi tasvir edebileceğim hayatı yaşamaya çabalamak bir parça anlamsızlaştırıyor. Dönüşmek istemek ve çabalamak galiba soruların cevabı burada anlam kazanabilir. Birbirileriyle birlikte aynı doğrultuda yürütebildiğimiz sürece başarma şansımız olabilir. Kim bilir belki de en önemli başarı ikisiyle beraber yürütebilmektir. Çelişmeden ziyade yanılabiliriz belki, 85 yaşında yanılgısını anlayan Borges gibi...
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.