İnsanların derdi ve üzüntüsüne bakarak kişi kendi derdini hafifletemez, hafifletmemeli. Zaten böyle yaparak bu sıkıntılarımın üstünü kapatmadım ve katlanarak çoğaldı. Allah o bebekliğini yaşayamayanları ebedi cennetine alıyor bu dünyadakiler için büyük bir imtihan olsa da o bebekliğini yaşamayanlar ebedi alemde rahata kavuşanlar. Şimdi düşünmek gerekiyor bu dünyada hâlâ yaşıyor olmak bir şükür sebebi midir? Bunun dışında tabii ki her halime şükür ama kişilere bakarak değil. Beni akliselim, zorluk yaşayabilecek bi bedende yaratmadığı için çok şükür. İmtihan dünyası ve biz insanoğluyuz. Burada yaşadığımız sürece dünyevi isteklerimiz de bitmiyor/bitiremiyoruz