Yazar burda bir çelişkiye düşmüş gibi geldi bana: ilk cümlede özgür olmayan insanın içsel dünyasından bihaber olduğunu, ikinci cümlesinde ise özgür insanın kendini gözlemlemeden yaşadığını söylemiş. Ama ilk cümledeki yargının zıttını alırsak; özgür insan içsel dünyasına giriş yapabiliyor. Bunu kendini gözlemlemeden nasıl yapacak peki?
Bağlamda kendini gözlemlemek ile iç dünyasını farketmeyi, anlamaya çalışmayı değil değil, sürekli kendini izlemeyi ve yargılamayı kastediyor.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.