“İçimde hep ‘ 
Tutunamayanlar vardı;
bir gece ansızın,
Beni Asla Bırakma ’ diyen bir fısıltıyla uyandım…
Ama çok geçti…
Hayvanlardan Tanrılara: Sapiens ’ kadar anlattım yaşadıklarımı,
ama ne o, ne de ‘ 
Kırmızı Saçlı Kadın ’
gözlerimde kaybettiğim ‘ 
Masumiyet Müzesi ’’ni geri getirebildi.
Ve ben yine her şeyi,
sanki 
Bir Şey ile Hiçbir Şey ‘miş gibi yaşadım.”
Bana 'Sana Gül Bahçesi Vadetmedim' dediğinde, elimde sadece dikenler vardı…
Oysa ben, kanaya kanaya büyütmüştüm o bahçeyi.
Aşk ve Gurur arasında savrulurken,
gözlerinde bir anlığına gördüğüm 
Sis ve Gece sessizliği,
ömrümün en gürültülü yalnızlığına dönüştü.
Ve o gece, 
Sen Yoksan Yansın Dünya dedim içimden,
ama asıl ben yandım…
Çünkü bazı kalpler yalnızca
Gece Yarısı Kütüphanesi nde okunur,
ve çoğu zaman kimse o sayfayı açmaz...
Bir tanesi içimdeki sessizliği anlattı…
Diğeri, o sessizliğin ne kadar acıttığını... 🥀🖤
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.