Felsefi tercih dini yakınlıktan bağımsızdır demek ne kadar doğru olur bilmiyorum, zira hedonist bir kişinin ne kadar İslam'ı benimseyebileceği gibi enteresan durumlar ortaya çıkar böyle bir durumda. Farabi'nin Aristoteles'i benimsemesi de pek doğru değil, zira Farabî döneminde Aristoteles'e addedilen bazı kaynakların günümüzde yine Platon'a ait olduğunu biliyoruz. Hatta muhtemelen bu nedenden ötürü kendisinin "Platon ve Aristoteles aynı şeyden bahsediyor" temalı bir yazısının yarıda kaldığını da biliyoruz. Tabii ki günün sonunda mantıklı olan mantıklıdır ve kullanılabilir, ama Aristoteles'in Politika'sı Hristiyanlık gibi kutsal metinlerinde yönetime pek değinmeyen bir dine daha uygun ve demokrasiye daha yakın yollar öneren bir kaynak. Farabî'nin yaptığı şey reddedişten ziyade bir tercih ve yakınsama durumu bu noktada. Günün sonunda Politika'dan ziyade Devlet ve Yasalar'a daha çok yakın olduğu da kuşku götürmez bir gerçek.