Divan edebiyatında şöyle bir anlayış vardır:
Kavuşmayan âşığın hâli “aşk”tır.
Kavuşan âşığın hâli ise “muhabbet”tir; çünkü artık ateşli özlem yerini huzura bırakır.
Bazı mutasavvıflar da der ki: “Kavuştuğunda aşk biter, muhabbet başlar.”
Yani aşk, özlemin ateşiyle yanarken; vuslat, o ateşin külünden doğan sükûnettir.🌹
Aşk acısı çekmek; bence, hayatınızın anlamını keşfetmek için de bir fırsat sunar size.. Zor ama, bu anlamı keşfedebilenler için çok güzel de bir süreçtir.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.