Bahse konu ifade, her ne kadar insan ilişkilerinin karmaşık doğasının önemli bir noktasına değinse de, sevgiyi tanımlamak için çok dar ve karanlık bir çerçeve çiziyor.
Kanaatimce sevgi, kontrolle değil, özgürleştirmeyle ilgilidir. Gerçek sevgi, partnerinizin, çocuğunuzun veya arkadaşınızın siz olmadan da tam ve bütün olabilmesi için onlara ferah alanlar açmaktır. Güven, şefkat ve karşılıksız fedakârlık üzerine kuruludur.
Korku, kontrol eder; sevgi ise güç verir. Birini gerçekten sevdiğinizde, onun en iyi haline ulaşması için bir ayna vazifesi görüp ona destek olursunuz. Asla bir gardiyan değil.
Bu perspektiften bakarsak daha sıcak, daha umutlu ve insan doğasının en güzel yanlarını yansıtan bir tanım bence.